OPRACOWANE PYTANIA EGZAMINACYJNE

Witam mam do sprzedania opracowane pytania egzaminacyjne części pisemnej dla osób ubiegających się o uprawnienia do sporządzania świadectw energetycznych budynków i lokali mieszkalnych oraz części budynków stanowiących samodzielną całość techniczno – użytkową.
Każda odpowiedz czy obliczenie oparte jest na konkretnych ustawach, normach, czy rozporządzeniach. Opracowane wspólnie z projektantem budowlanym uprawnionym do sporządzania świadectw charakterystyki energetycznej budynków oraz osoba pracującą od lat przy projektowaniu wentylacji w budynkach. Część zadaniowa wraz z obliczeniami jest na osobnych kartach, ponumerowane stronami.
do Świadectw Energetycznych

Edytowano przez brzytwa
Pytania na mail usunięto namiary po opiniach forumowiczów
Możesz to mieć za jedyne...

Cytat:
Przecież pracownicy MI nie mogą Cię okłamać (podać błędną informację) a jak to pułapka to tak właśnie było!!! Ludzie pilnujący przecież strasznie się pogubili i stracili głowy!!! W pewnym momencie zaczeli gonić od człowieka do człowieka i mówili kilka wersji...
nie zaprzeczali jak ktoś się pytał, czy jest błąd w zadaniu tylko mówili ,,dla marca", ,,marzec razy dziewięć", ,,nie liczyć- opisać że się nie da"!!!!!
Przecież to są jakby nie było pracownicy instytucji rządowej!!! Jak mamy im nie wierzyć!!!

To nic, że to pracownicy instytucji rządowej. Przecież w wymaganiach przy zatrudnianiu tych ludzi jest jak to napisał bcerten:

Cytat:"Dyrektor Departamentu Rynku Budowlanego i Techniki poszukuje kandydatów do pracy na umowę zlecenie w okresie: maj-grudzień 2009 r.

Rodzaj zadań:
pomoc w obsłudze postępowań egzaminacyjnych dla kandydatów ubiegających się o uprawnienia do sporządzania świadectw charakterystyki energetycznej oraz w wykonywaniu innych bieżących zadań Departamentu.

Wymagania:
- wykształcenie wyższe techniczne,
- pożądana znajomość przepisów z zakresu oceny energetycznej.

POŻĄDANA!!!! A nie OBOWIĄZKOWA!!!! Koszmar.... Jeżeli sprawdzający też mają tylko POŻĄDANĄ wiedzę na ten temat to kiepsko....

Przeglądy obiektów budowlanych pod względem konstrukcji itd. wykonuje inżynier budownictwa z uprawnieniami a nie absolwent ZSZ. W naszym zawodzie wystąpiła degradacja - wszyscy wykonują wszystko a potem sami sprawdzają siebie. Zadałem pytanie dużemu fachowcowi, członkowi komisji egzaminacyjnej działającej przy Stowarzyszeniu Polskich Energetyków. Fachowiec zrobił mądrą minę i podpisy pod stosownymi protokólami zinterpretował następująco. Jego zdaniem wszystko zależy od zlecenia - jeśli zlecenie dotyczy pomiarów to starczy podpis elektryka z grupą E, jeśli przeglądu to z grupą D.
Czy wiecie o co chodzi fachowcowi z URE w wywodzie zamieszczonym na stronię www ? Jego wywód to klasyczny przykład schizofrenii technicznej.

Cytat:

Program Tester służy do testowania lub przygotowywania się przed egzaminami na uprawnienia budowlane.

Program Tester jest oprogramowaniem służącym celom edukacyjnym.

Program Tester umożliwia powtórzenie, testowanie oraz naukę pytań egzaminacyjnych. Przykładowe pytania obejmują zakres pytań na egzamin pisemny na uprawnienia budowlane (stan prawny - grudzień 2008).

Zestaw pytań obejmuje 1165 pytań egzaminacyjnych z różnych dziedzin.

Dziedziny obejmują:

* Prawo Budowlane
* BHP
* Geodezja
* KPA
* Rozporządzenia
* Warunki techniczne
* Wyroby
* Inne

Więcej o programie na stronie: http://webtom.com.pl/index.php?id=3&pelny=29

Miałem takie pytanie na obronie pracy inżynierskiej oraz magisterskiej.
Jak bym trafił takie pytanie na egzaminie na uprawnienia nie był bym zaskoczony

Gorąco polecam kursy przygotowujące organizowane przez cutob-pzitb oraz książkę:
Pytania i testy egzaminacyjne na uprawnienia budowlane
Janusz W. Wojnarski
wyd.: Polcen (15 Sierpnia 2008)

Cytat:Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, mogą wykonywać wyłącznie osoby posiadające odpowiednie wykształcenie techniczne i praktykę zawodową, dostosowane do rodzaju, stopnia skomplikowania działalności i innych wymagań związanych z wykonywaną funkcją, stwierdzone decyzją, zwaną dalej ‼uprawnieniami budowlanymi”, wydaną przez organ samorządu zawodowego.

Warunkiem uzyskania uprawnień budowlanych jest zdanie egzaminu ze znajomości procesu budowlanego oraz umiejętności praktycznego zastosowania wiedzy technicznej.

art. 12 Prawa budowlanego

Program Tester służy do testowania lub przygotowywania się przed egzaminami na uprawnienia budowlane.

Program Tester jest oprogramowaniem służącym celom edukacyjnym.

Program Tester umożliwia powtórzenie, testowanie oraz naukę pytań egzaminacyjnych. Przykładowe pytania obejmują zakres pytań na egzamin pisemny na uprawnienia budowlane (stan prawny - grudzień 2008).

Zestaw pytań obejmuje 1165 pytań egzaminacyjnych z różnych dziedzin.

Dziedziny obejmują:

* Prawo Budowlane
* BHP
* Geodezja
* KPA
* Rozporządzenia
* Warunki techniczne
* Wyroby
* Inne

Więcej o programie na stronie: http://webtom.com.pl/3/programy.htm

Witam Kolegę GLOBALINFO i Kolegów na Forum

Na stronie PIIB można zapoznać się z arówno z przykładowymi pytaniami egzaminacyjnymi jak też i wykazem przepisów i obowiązującym zakresem ich znajomosci na uprawnienia budowlane:
http://www.piib.org.pl/pliki/regkksp2.p ... 45a7c7b856

a w specjalności kolejowej:
http://www.piib.org.pl/pliki/regkksp_ko ... 45a7c7b856

Jest też wykaz norm, których znajomość obowiązuje dla poszczególnych specjalności:
http://www.piib.org.pl/pliki/normy.pdf? ... 45a7c7b856

Z tej lektury można wyciągnąć wnioski czym różnią się specjalności.

Ponadto wydaje mi się iż zakres praktyki powinien być adekwatny do specjalności którą ma się zdawać.

Wątpliwości rozstrzygałbym raczej poprzez korespondencję z Krajową Komisją Kwalifikacyjna ( pisemnie ) a nie rozmowy telefoniczne z paniami z sekretariatu czy dyskusje na forum.

Pozrawiam
Teodor

Witam Kolegę "tompik" i wszystkich Kolegów na FORUM.

Cytat:Czy moglby ktos napisac jak odbywaja sie pomiary? tzn. ja je wykonuje podpisuje sie i to wszystko czy ktos z uprawnieniami D musi to potwierdzic?

TAK

Cytat:Czy moge isc do sasiada ktory zbudowal dom, zrobic mu pomiary powykonawcze i nie posiadajac zadnej firmy ani w zadnej nie pracujac zrobic protokol, podpisac sie i bedzie to wazne?

TAK

Cytat:Od kilku dni posiadam uprawnienia wiec moja wiedza na ten temat jest mizerna.

Kolego „tompik”, nie chcę Kolegi urazić tym co napiszę, gdyż również z takiego egzaminu bym skorzystał w Kolegi wieku. Kiedyś też byłem młody i kombinowałem jak mogłem czy to z wojskiem lub uprawnieniami budowlanymi.
Ale zadajmy sobie pytanie:
"Co to za komisja egzaminacyjna, która wydaje świadectwo kwalifikacyjne Koledze, który widzimy ile wie".
Dlatego nie dziwmy się dlaczego uprawnienia powinny być powtarzane co 5 lat.
Ps.
Czy mógłby Kolega napisać kto wydał te uprawnienia SEP, SPE czy inna instytucja, nie chodzi o miasto.

Zaświadczenie kwalifikacyjne E to tylko część prawdy. W zaświadczeniu musi być wpis stosowny o badaniach (pomiarach) ochronnych. Do wystawienia protokółu muszą być "uprawnienia pomiarowe" typu D. Wynika to z innego zakresu pytań egzaminacyjnych. Patrz Prawo Energeryczne i rozporządzenia do prawa energetycznego - to jest podstawowe pytanie na egzaminie - jak o tym nie wiesz to nie zabieraj się za protokóły, na pewno nie zdasz egzaminu "D". Trochę inaczej wygląda to w Prawie Budowlanym, bo co chwilę mieszają w zapisach i sami już nie wiedzą co namotali.

Nie wystarczy o czymś słyszeć - trzeba to jeszcze potrafić zrozumieć, a tego nawet na studiach doktoranckich nie uczą.
Rozumie Pana wypowiedż o jakże ważnej grupie osób posiadających uprawnienia budowlane w specjalnośći wyburzeniowej. Bardzo ważna grupa ponieważ na cały nasz prawie 38 milionowy naród na konieć roku 2006 było ich 13 (słownie: trzynastu). Łączna ilość osób w Polsce posiadających uprawnienia budowlane to 100 941 (31.12.2006). Nie sądze aby w ostatniej sesji egzaminacyjnej udało się komuś takowe uprawnienia zrobić!!!!

Do prac wyburzeniowych (rozbiórkowych) nie trzeba akurat tych uprawnień (wyjątki pomijam).

co do pytania:
Bez zobaczenia obiektu trudno stwierdzić - a zakres pytania to powinno być ujęte w projekcie rozbiórki. Projektant odpowiada za to - a jeśli konstruktor sam tego rodzaju prac nie opisuje - to powinien sobie dobrac elektryka z UB.
Wg mnie: Niekompletny projekt rozbiórki !!!

Witam
Przepraszam ale z braku czasu , na razie nie udzielam się na forum.
Mam pytanie egzaminacyjne na uprawnienia budowlane. ( żartuję...samo życie)
Linia napowietrzna, przyłącze i złącze zmodernizowane na koszt dzierżawcy nr1 pomieszczeń w obiekcie , dzierżawca nr2 pomieszczeń w tym obiekcie występując z wnioskiem o przyłączenie od ZE otrzymał warunki : zasilić pomieszczenia z istniejącego złącza napowietrznego ZN (modernizowanego dwa lata wcześniej przez dzierżawcę nr1). Granicą stron jest umownie stojak dachowy czyli teoretycznie właścicielem części przyłącza i złącza ZN jest dzierżawca nr1 , dzierżawca nr2 chcąc się przyłączyć musi uzyskać zgodę dzierżawcy nr1.
Dzierżawca nr1 chce rekompensaty kosztów modernizacji przyłącza i złącza ZN ale.......są to koszty przekraczające wykonania nowego przyłącza i złącza..... ZE nie chce zgodzić się na wykonanie dodatkowego przyłącza.......proponuje wykonanie nowego przyłącza i złącza. kablowego ZK przez ZE.....a to wymaga czasu do 6 miesięcy!
A czasu nie ma! Czy ZE może narzucić przyłączenie ze złącza nie będącego jego własnością?
Jakie jest wyjście z tej sytuacji? Może źle to interpretuje?
Proszę o pomoc, może ktoś spotkał się z podobną sytuacją.
Pozdrawiam.

Janusz Żurek napisał(a):

Cytat:Dzisiaj (12.11.04)w I Programie Polskiego Radia wysłuchałem audycji na
temat egzaminów dla lekarzy, w której wypowiadali się studenci medycyny
i stażyści. Potem jeszcze wysłuchałem informacji na ten temat w
dziennikach radiowych innych rozgłośni. Zgodnie z nowym prawem lekarz po
otrzymaniu dyplomu ukończenia studiów musi jeszcze zdać egzamin
państwowy ze znajomości lekarskiego fachu, aby zostać "prawdziwym"
lekarzem uznawanym przez państwo.

Proponuję spojrzeć na to z innej strony.
Jestem inżynierem budownictwa i aby mieć prawo samodzielnego wykonywania
zawodu musiałam:
1. skończyć studia
2. zdać egzamin magisterski
3. odbyć praktykę na budowie (min 2 lata)
4. zdać egzamin na uprawnienia (płatny).
Bez tego ostatniego mogę posługiwać się tytułem mgr inż, lecz nie wolno mi
sprawować samodzielnych funkcji.
Nie wnikam czy jest to mądre czy nie, ale tak jest od wielu lat i nikt o to
rabanu nie czyni.
Moim skromnym zdaniem odpowiedzialność w zawodzie lekarza nie jest mniejsza
niż kierownika budowy, chyba nawet znacznie większa, bo gdy ja spowoduję
katastrofę budowlaną to będą to straty materialne, a gdy pomyli się lekarz,
straty mogą być znacznie większe.
Więc nie litujmy się juz tak nat tymi biednymi lekarzami, którzy są narazani
na dodatkowy stres egzaminacyjny. Jeśli się boja stresów to mają ostatnią
szansę, aby potwierdzić, że wybrali nieodpowiedni zawód.
Zawsze mogą zostać przedstawicielami handlowymi firm farmaceutycznych lub
wykonywać podobne zajęcie, gdzie też potrzeba wiedzy medycznej, a nie
koniecznie uczyć się na nas jak się leczy ludzi.
No bo jeśli ktoś nie był w stanie odpowiedzieć poprawnie na nieco ponad
sto(114?) z dwustu pytań testowych , to chyba powinien jeszcze trochę czasu
spędzić na nauce.
Co Pan o tym sądzi?

--
Wysłano ze strony http://forum.dieta-optymalna.info/

już za trzy miesiące stanę naprzeciw komisji egzaminacyjnej starając się o uprawnienia budowlane bez ograniczeń... nic tam pisemny ale boję się ustnego bo zupełnie nie wiem czego się spodziewać. Czy ktoś z was może pokrótce przybliżyć charakter pytań?

Witam

Jak koledzy pozwolą to swoje wypowiedzi będę sam uściślał.

Posłużę się jeszcze raz cytatem z
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ1)
z dnia 28 kwietnia 2003 r.
w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się
eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci

Według tego rozporządzenia prace zastały podzielone na 5 kategorii, a urządzenia, instalacje i sieci na 12 grup.

Żadna komisja egzaminacyjna nie posiada uprawnień do opracowywania
własnej klasyfikacji.

Art. 5 pkt. 2 ust 5 podaje definicje prac kontrolno pomiarowych.

Cytat:5) niezbędnych do dokonania oceny stanu technicznego,
parametrów eksploatacyjnych, jakości regulacji
i sprawności energetycznej urządzeń, instalacji
i sieci — w zakresie kontrolno-pomiarowym.

Aktualne przepisy nie wyszczególniają samych prac pomiarowych oraz
pomiarów ochronnych.
Nie oceniam aktualnego stanu prawnego tylko stwierdzam, że moim zdaniem
komisje egzaminacyjne dokonując takich dodatkowych zapisów naruszają
aktualny stan prawny.

Osobiście uważam, że dla każdej grupy urządzeń powinno określać się indywidualnie
zakres wykonywanych prac. Ale wzór świadectwa tego nie przewiduje.
Oczywiście można mieć tyle zaświadczeń ile grup urządzeń, ale jest pytanie
ile egzaminów a właściwie ile kasy trzeba by zapłacić za taki zestaw.

Na koniec pozwolę sobie odnieść się do cytatów z wypowiedzi dr Musiała.
Przed 1998 uprawnienia D zawierały w sobie również uprawnienia E.
Wspomniane wyżej rozporządzenie w Par. 5. pkt 1. zdefiniowało prace
na stanowisku eksploatacji i na stanowisku dozoru.
Z podanych tam definicji jednoznacznie wynika, że zaświadczenie
D nie pozwala na wykonywanie pracy na stanowisku eksploatacji.
Osobiście uważam, że uzyskanie uprawnień D powinno być poprzedzone
uzyskaniem uprawnień E . W tym względzie podzielam pogląd dr Musiała.

Nie mogę w pełni zgodzić się ze stwierdzeniem

Cytat:"Pomysł, aby jeden elektryk z kwalifikacjami E wykonywał pomiary, a drugi z kwalifikacjami D je podpisywał i wydawał orzeczenie o stanie instalacji nie ma żadnego uzasadnienia w przepisach"

Jest to wymóg Art.. 62 Prawa budowlanego
Oczywiście protokół z orzeczeniem może być podpisany tylko przez osobę z uprawnieniami
E lecz taki protokół nie kończy procesu oceny stanu technicznego.
Prawo budowlane podaje tylko wymóg posiadania uprawnień D. Ja uważam, że poza
uprawnieniami D osoba taka powinna pracować przy nadzorze nad badaną instalacją.
Lecz prawo takiego wymagania nie stawia.

Pozdrawiam

Zwracam się z prośbą do czytelników forum, czy ktoś jest w posiadaniu książki pt. "Przykładowe pytania egzaminacyjne na uprawnienia budowlane - mat" i nie jest mu już potrzebna (lub podobnych materiałów) - chętnie odkupię.
Pozdrawiam.

Witam Kolegę „Elzet” i wszystkich Kolegów na FORUM.

Cytat:Szanowni Koledzy wszyscy chyba wiemy, że tzw. uprawnienia to jedna wielka bzdura.

Po części podzielam to zdanie. Świadectwa kwalifikacyjne „E” i „D” powinny być wydawane pod większym rygorem wiedzy egzaminującego oraz powinien powstać rejestr, tak jak z uprawnieniami budowlanymi gdzie można je danej osobie odebrać (anulować). Jednak okresowe odnawianie świadectw kwalifikacyjnych mobilizuje nas do odnowienia wiedzy.

Cytat:Jest to na pewno dobry zysk dla SEP-ów, i coraz to liczniejszych komisji egzaminacyjnych. Może też na tym zarobić tzw. pośrednik mający dojście do komisji. Tylko my elektrycy za to wszystko płacimy. Część z Kolegów piszących na forum z zaciekłością broni obowiązku okresowego zdawania egzaminmów, mają do tego pełne prawo, tylko ciekawy jestem czy całkiem bezinteresownie, bo mogą między nami być członkowie komisji, wydawcy książek czy broszur.

Co do zysku z egzaminów dla SEP-ów, to Kolega jest w błędzie. Pisałam już kiedyś dokładnie na ten temat ale teraz nie wiem gdzie. Proszę sobie szacunkowo obliczyć ilu elektromonterów jest w Krakowie czy Wrocławiu, następnie podzielić to przez ilość komisji kwalifikacyjnych w różnych zakładach pracy oraz SEP czy SPE, następnie podzielić to przez 5 lat i na koniec odjąć część kwoty z egzaminów które to muszą być oddane do skarbu państwa. Pamiętajmy o tym że SEP jest stowarzyszeniem gdzie za lokale, ich czynsze i media muszą płacić gdyż nasze Państwo prawie nie daje żadnej dotacji, jak to było dawniej oraz o tym ile osób, egzaminatorów jest na egzaminie i do tego księgowość i biurokracja z wystawianiem uprawnień.
Gdyby nie sponsorzy, szkolenia itp., to SEP by splajtował. Stowarzyszenie Elektryków Polskich istnieje już ponad 85 lat i tak trzymać.
Aby ktoś nie pomyślał że mam w tym pisaniu interes, to oświadcza, że nie jestem członkiem SEP a jeśli chodzi o szkolenia czy wydawanie książek, to nikt nikogo z musza do udziału w szkoleniach ani zakupu książek gdyż bardzo dużo można dowiedzieć się z Internetu oraz z tego forum.

Cytat:Mnie nikt nie przekona że elektryk mający kwitek z literką"D", jest fachowcem wysokiej klasy.

To jest całkowita prawda. Wielokrotnie elektromonter bez tego „kwitka” ma więcej wiedzy od tego z „kwitkiem”.

Cytat:Spawa następna to zasób wiedzy egzaminatorów, ja sam jestem w stanie oblać każdego z tych panów bo nasza branża jest tak rozległa, że nie ma człowieka który by wszystko bezbłędnie wiedział.

Gdy profesor będzie chciał studenta oblać to zawsze to zrobi, jak również może być odwrotnie. Kiedyś byłam gościnnie na kursie ( nie SEP) w którym wykładowca gadał takie bzdury, że trzech kursantów zadawało mu pytania a wykładowca się „jąkał" bo nie znał odpowiedzi. I co najgorsze wykładowca ten, po zakończeniu kursu był egzaminatorem.

Cytat:Wiem że narażę się tą wypowiedzią niektórym Kolegom, z góry przeprasza i pozdrawiam.

Kolego „Elzet”, nie ma za co przepraszać nikogo, o takich rzeczach trzeba jasno i głośno pisać. Przecież tu chodzi o wykwalifikowanie elektromonterów, co wiąże się bezpieczeństwem ludzi, zwierząt i mienia.

WORD Warszawa ul. Odlewnicza

Data egzaminu: 7 maja 2008 7:00

Samochód: Toyota Yaris (5 drzwiowy)

Czwarty egzamin OBLANY

Niby to już czwarty mój egzamin praktyczny, ale tak naprawdę w związku ze zmianą pojazdu egzaminacyjnego to tak jak pierwszy.
Okazało się też, że nie tylko samochód się zmienił, a zmianie też uległ sposób zgłaszania się na egzamin. Dotychczas na egzaminatora czekało się w budynku przy sali nr 2, a teraz trzeba stać na dworze, a obecność palaczy nigdy nie była mi przychylna czego w życiu bym nie robił. Czekałem więc po staremu w sali, ale nagle z głośnika wydobył się bełkot, który brzmieniem przypomniał moje imię, więc pojawiłem się na miejscu, ale to był fałszywy alarm. Dopiero moja kolej nastąpiła po pół godzinie czyli ok. 8:15 (w historii mojego oczekiwania na egzamin był to rekord). Pan zaprosił mnie do samochodu. W rzuciłem do tyłu wszystkie swoje rzeczy. Zgodnie z poleceniem otworzyłem pokrywę silnika, pokazałem wszystkie wlewy i zamknąłem maskę. Kolejnym zadaniem było włączenie wszystkich możliwych świateł, ponieważ samochód był już na chodzie włączyłem światła drogowe, awaryjne i przeciwmgłowe. Przeszedłem na przód wskazałem, które żarówki to które, potem tył. Obyło się bez podchwytliwych pytań o dodatkowe światło stopu czy podświetlenie rejestracji. Wsiadłem do samochodu, sprawdziłem jeszcze sygnał dźwiękowy i przegotowałem się do jazdy (ustawiłem fotel i lusterka). Wrzuciłem pierwszy bieg i zapomniałem o ręcznym, ale po przypomnieniu egzaminatora zwolniłem go i ruszyłem powoli do przodu. Ustawiłem się na łuku i cofnąłem do pola zatrzymania. Ruszyłem do przodu i bez trudu pokonałem łuk, jednak najgorzej jest jednak z cofaniem. Cały czas zastanawiałem się, którą z dwóch metod pokonania łuku, tak długo mi to zajęło, że nie spodziewanie na obie było już za późno więc zrobiłem małą modyfikacje tej sprawdzonej i ku mojemu zdziwieniu wyszedłem na prostą, a po zatrzymaniu wszystkie słupki na moim torze jazdy... stał. Wystraszył mnie tylko egzaminator zbliżający się do mojego pojazdu, ale on tylko przyszedł zaprosić mnie na wzniesienie. Tu jak zwykle dałem radę. Przed bramą wyjazdową zebrała się grupa samochodów, ale pojawił się wolny "pas" więc skorzystałem z niego i wyjechałem w prawo. Na przejeździe tramwajowym też korek mi sprzyjał bo zablokował ruch i bez trudu mogłem pojechać dalej po trasie egzaminacyjnej. Na skrzyżowaniu z Kondratowicza standardowo w prawo, a na następnym skrzyżowaniu w lewo. Potem na skrzyżowaniu ulic Ogińskiego i Poborzańska pojechaliśmy prosto. Dalej krążyliśmy różnymi ulicami. Pamiętam jednak jak na skrzyżowaniu Rembielińska i Kondratowicza skręcając z Kondratowicza w lewo jadąc wewnętrznym pasem do skrętu utkwiłem na kończącym się pasie. Znalazła się osoba, która chciała mnie wpuścić, ale bałem się, że egzaminator uzna to za wymuszenie pierwszeństwa i nie skorzystałem z tej okazji. Przeczekałem i kontynuowałem jazdę dalej. Na skrzyżowaniu ulic Wyszogrodzkiej i Rembielińskiej nie działała sygnalizacja. Długo czekałem na możliwość przejazdu ale nie chciałem ryzykować, trochę się egzaminator niecierpliwił ale cóż. Na jakimś bliżej nieokreślonym rondzie (ale nie Żaba) też nie działała sygnalizacja, ale jakoś udało mi się na nim zawrócić. Też musiałem przeczekać nawał całkowicie nie uprawnionych do wjazdu użytkowników. Na skrzyżowanie ulic Julianowskiej i Rembielińskiej niespodziewanie wyskoczył samochód, który blokował tory. Wiedziałem, że nie wjedzie na skrzyżowanie, ale protekcyjnie przyhamowałem. Ostatecznie oblałem egzamin na skrzyżowaniu Chodecka z Budowlaną. Skręcając w prawo z Chodeckiej w Budowlaną chciałem wykorzystać pasa dla autobusów do włączenia się do ruchu. Jednak nagle skądeś wyskoczył samochód i tyle. Podobno zabrakło mi 10 minut do końca egzaminu.

W końcu znalazłem czas by odpowiedzieć na kilka powyższych punktów. Swoje stanowisko przedstawiałem już kilkakrotnie jednak, aby diagności nie zostali wprowadzeni w błąd zmuszony jestem ustosunkować się do tego tematu. Czynię to także, ponieważ dyskusja jest konstruktywna i w dobrym tonie a także padają argumenty wskazujące przepisy prawne. Przepraszam za obszerność wypowiedzi, ale chce, żeby obserwatorzy sami widzieli jak przepisy prawa stanowią bez czytania art. 10 z zastrzeżeniem art. 50 ustawy takiej mówi, że §5 innego rozporządzenia. Dlatego przytaczam sporne przepisy prawa aby była jasność wypowiedzi. Zastrzegam, że nigdy nie zdarzyło mi się posłużyć nieaktualnym przepisem a to mi zarzucono i również do tego się ustosunkowuje.

Więc odpowiadam:
ad 1) W pierwszej części się zgadza. Ustawa o KRS nie dotyczy osób fizycznych. Owszem Szkoły i Wordy nie są osobami prawnymi jednak nie potrzebnie drogi Panie dodajesz, nawet gdy są przedsiębiorcami i tu się nie zgadzam.

ad 2) Nie zgadzam się ponieważ niczego nie sugerowałem tylko i wyłącznie przytoczyłem co stanowi ustawa o systemie oświaty. Przepis jasno precyzuje skąd szkoła może uzyskiwać środki finansowe. Wskazano między innymi, że m.in. osoby prawne mogą współfinansować szkoły i tu mylnie wyciąga Pan wnioski ponieważ nie sugerowałem, że szkoła jest osobą prawną.

ad 3) Drogi Panie polecam lekturę ustawy o systemie oświaty i gdzie tam jest napisane, że szkoły mogą prowadzić działalność gospodarczą? Nigdzie. Jest tylko wskazane, jak mogą uzyskiwać finansowanie szkoły.

I tu aby był pełny obraz sytuacji przytaczam Pański argument czyli rozdział 7
Dz.U.04.256.2572 z późn. zm.

USTAWA

z dnia 7 września 1991 r.o systemie oświaty

Rozdział 7

Finansowanie szkół i placówek publicznych

Art. 79. 1. (10) Przedszkola, szkoły i placówki publiczne zakładane i prowadzone przez ministrów i jednostki samorządu terytorialnego są jednostkami lub zakładami budżetowymi. Zasady gospodarki finansowej tych szkół, przedszkoli i placówek określają odrębne przepisy, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1c.

1a. Szkoła publiczna, przedszkole publiczne i placówka publiczna prowadzone przez jednostkę samorządu terytorialnego, będące zakładem budżetowym, pokrywają koszty swojej działalności z przychodów własnych oraz z dotacji przewidzianej w budżecie tej jednostki na zadania oświatowe, o których mowa w art. 5a ust. 2.

1b. (11) Do dotacji, o których mowa w ust. 1a, nie stosuje się przepisu art. 24 ust. 7 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104).

1c. (12) Jednostki samorządu terytorialnego mogą planować w swoich budżetach wydatki, w tym wydatki inwestycyjne, na rzecz szkół i placówek artystycznych prowadzonych przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

2. (13) (uchylony).

2a. (14) (uchylony).

3. (15) (uchylony).

Art. 80. 1. Przedszkola, szkoły i placówki publiczne niewymienione w art. 79 prowadzą gospodarkę finansową według zasad określonych przez organ lub podmiot prowadzący szkołę.

2. Przedszkola, o których mowa w ust. 1, otrzymują na każdego ucznia z budżetu gminy dotację w wysokości równej wydatkom bieżącym przewidzianym na jednego ucznia w przedszkolach publicznych prowadzonych przez gminę, z tym że na ucznia niepełnosprawnego w wysokości nie niższej niż kwota przewidziana na niepełnosprawnego ucznia przedszkola i oddziału przedszkolnego w części oświatowej subwencji ogólnej otrzymywanej przez jednostkę samorządu terytorialnego.

2a. Jeżeli do przedszkola, o którym mowa w ust. 1, uczęszcza uczeń niebędący mieszkańcem gminy dotującej to przedszkole, gmina, której mieszkańcem jest ten uczeń, pokrywa koszty dotacji udzielonej zgodnie z ust. 2.

3. Szkoły, o których mowa w ust. 1, otrzymują na każdego ucznia dotację z budżetu jednostki samorządu terytorialnego obowiązanej do prowadzenia odpowiedniego typu i rodzaju szkół, w wysokości równej wydatkom bieżącym przewidzianym na jednego ucznia w szkołach tego samego typu i rodzaju prowadzonych przez tę jednostkę samorządu terytorialnego. W przypadku nieprowadzenia przez jednostkę samorządu terytorialnego szkoły tego samego typu i rodzaju podstawą ustalenia wysokości dotacji jest kwota przewidziana na jednego ucznia szkoły publicznej danego typu i rodzaju w części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego.

3a. Placówki publiczne, o których mowa w art. 2 pkt 5 i 7, prowadzone przez osoby prawne i fizyczne otrzymują na każdego wychowanka dotację z budżetu powiatu w wysokości równej wydatkom bieżącym przewidzianym na jednego wychowanka w placówkach tego samego rodzaju prowadzonych przez powiat. W przypadku nieprowadzenia przez powiat placówki publicznej danego rodzaju podstawą ustalenia wysokości dotacji jest kwota przewidziana na jednego wychowanka placówki tego rodzaju w części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego.

3b. Placówki publiczne prowadzone przez osoby prawne i fizyczne, niewymienione w ust. 3a, mogą otrzymywać dotacje z budżetu powiatu w wysokości i na zasadach ustalonych przez radę powiatu.

3c. Dotacje, o których mowa w ust. 2-3a, są przekazywane w 12 częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca.

4. Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego ustala tryb udzielania i rozliczania dotacji, o których mowa w ust. 2-3a, uwzględniając w szczególności podstawę obliczania dotacji i zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji.

5. Publiczne szkoły artystyczne niewymienione w art. 79 otrzymują na każdego ucznia dotację z budżetu państwa w wysokości równej wydatkom przewidzianym na jednego ucznia w szkołach tego samego typu prowadzonych przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

6. Dotacje, o których mowa w ust. 5, są przekazywane w 12 częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca.

7. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb udzielania i rozliczania dotacji, o których mowa w ust. 5, uwzględniając w szczególności podstawę obliczania dotacji i zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji.

Art. 81. Szkoły i placówki publiczne oraz organy prowadzące te szkoły i placówki są zwolnione z podatków oraz opłat z tytułu odpowiednio: zarządu, użytkowania lub użytkowania wieczystego nieruchomości szkolnych, z tym że z podatku od nieruchomości, podatku rolnego i podatku leśnego na zasadach określonych w odrębnych ustawach.

No i nie ma tu wzmianki, iż szkoła może prowadzić działalność gospodarczą. Jest natomiast zapisane, iż szkoła jest jednostką budżetową lub zakładem budżetowym i może się utrzymywać ze środków własnych (art. 79).

Dz.U.64.16.93 z późn. zm.

USTAWA

z dnia 23 kwietnia 1964 r.

KODEKS CYWILNY 1)

(Dz. U. z dnia 18 maja 1964 r.)

Art. 43(1). Przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 33(1) § 1, prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową.

Art. 33(1). (10) § 1. Do jednostek organizacyjnych niebędących osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność prawną, stosuje się odpowiednio przepisy o osobach prawnych.

No i na tym etapie widzimy, że szkoła jest jednostką budżetową lub zakładem budżetowym i wówczas mają do niej zastosowanie przepisy dotyczące osoby prawnej.

Warto cały przepis przytaczać, nieprawdaż.

Dz.U.04.173.1807

USTAWA

z dnia 2 lipca 2004 r.

o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z dnia 6 sierpnia 2004 r.)

Art. 4. 1. Przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą.

2. Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej.

No i kolejny warunek, że jednostka organizacyjna musi mieć zdolność do czynności prawnych i wykonywać działalność gospodarczą we własnym imieniu.

No i tu mam dla Ciebie Drogi Panie złą wiadomość:

Art. 14. 1. Przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą po uzyskaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo do Ewidencji Działalności Gospodarczej, zwanej dalej "ewidencją". Spółka kapitałowa w organizacji może podjąć działalność gospodarczą przed uzyskaniem wpisu do rejestru przedsiębiorców.

2. Wpisowi do ewidencji podlegają przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi. Zasady wpisu do rejestru przedsiębiorców określają odrębne przepisy.

To nawet nie wymaga komentarza ale podkreśle: KAżDY PRZEDSIęBIORCA CHCąCY PROWADZIć DZIAłALNOść GOSPODARCZą MUSI UZYSKAć WPIS DO KRAJOWEGO REJESTRU SąDOWEGO ALBO EWIDENCJI DZIAłALNOśCI GOSPODARCZEJ.

NADAL TWIERDZISZ, żE SZKOłA JEST PRZEDSIęBIORCą I NIE PODLEGA WPISOWI DO TYCH REJESTRóW? WCZEśNIEJ PRZYTOCZYłEM, żE KAżDA OSOBA TAM WPISANA MA NADANY NUMER KRS ALBO EDG.

ad 4) No to jest poniżej pasa.

Przytoczyłem następujący przepis:
Dz.U.99.101.1178 z późn. zm.

USTAWA

z dnia 19 listopada 1999 r.

Prawo działalności gospodarczej.

(Dz. U. z dnia 17 grudnia 1999 r.)

Art. 1-6. (1) (uchylone).

Art. 7. (2) 1. Przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą po uzyskaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. Zasady wpisu do rejestru określają odrębne przepisy.

2. Przedsiębiorca będący osobą fizyczną może podjąć działalność gospodarczą po uzyskaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej.

3. Spółka kapitałowa w organizacji może podjąć działalność gospodarczą przed uzyskaniem wpisu do rejestru przedsiębiorców.

I został on tak skomentowany, cytuję: 4. Zwracam uwagę, że cytowane przez Pana Prawo o działalności gospodarczej nie obowiązuje już od 23 sierpnia 2004 r. Dziś ten zapis znajduje się w art. 14 Ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Przepisy szczegółowe nie wyznaczyły jednak jednostkom budżetowym żadnego rejestru przedsiębiorców.

Skoro mamy traktować się jak fachowcy to proszę bzdur nie pisać i nie wprowadzać forumowiczów w błąd. No kto jak kto ale tego bardzo pilnuje, aby zawsze posługiwać się aktualnymi przepisami prawa.

Zachęcam Szanownego Pana do zapoznawania się z aktualnością przepisów przed ocenieniem, iż ktoś przytacza nieaktualne.

Dz.U.04.173.1808

USTAWA

z dnia 2 lipca 2004 r.

Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z dnia 6 sierpnia 2004 r.)

Rozdział 3

Przepis uchylający oraz przepisy przejściowe i końcowe

Art. 66. Z dniem wejścia w życie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej traci moc ustawa z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178, z późn. zm.41)), z wyjątkiem:

1) art. 53-56, które tracą moc z dniem 31 grudnia 2004 r.;

2) art. 7-7i, które tracą moc z dniem 31 grudnia 2006 r.

Oj nie ładnie tak wprowadzać wszystkich w błąd.

Tak więc art. 7 nadal obowiązuje i
Art. 7. (2) 1. Przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą po uzyskaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. Zasady wpisu do rejestru określają odrębne przepisy.

2. Przedsiębiorca będący osobą fizyczną może podjąć działalność gospodarczą po uzyskaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej.

Rejestr przedsiębiorców będących osobą prawną lub spólek jawnych nie będących osobami prawnymi czy spółek komandytowych jest w KRS i tam uzyskuje numer a osób fizycznych w ewidencji działalności gospodarczej i również uzyskuje numer EDG.

Przepisy nie dopuszczają by przedsiębiorca nie podlegał wpisowi do KRS lub EDG jak widać.
Podkreślam aktualnie obowiązujące przepisy.

A co do art. 14 ustawy o swobowidzie działalności gospodarczej to wchodzi on w życie na zasadach określonych w art. 111.

Co nie zmienia faktu, iż zgodnie z art. 14 przedsiębiorca ma obowiązek wpisu pod danym numerem do KRS lub EDG:

Dz.U.04.173.1807

USTAWA

z dnia 2 lipca 2004 r.

o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z dnia 6 sierpnia 2004 r.)

Art. 14. 1. Przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą po uzyskaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo do Ewidencji Działalności Gospodarczej, zwanej dalej "ewidencją". Spółka kapitałowa w organizacji może podjąć działalność gospodarczą przed uzyskaniem wpisu do rejestru przedsiębiorców.

2. Wpisowi do ewidencji podlegają przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi. Zasady wpisu do rejestru przedsiębiorców określają odrębne przepisy.

Art. 111. Ustawa wchodzi w życie w terminie i na zasadach określonych w ustawie - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej.

ad 5) No Panie Jedynak, ale bardzo proszę przytaczać pełne brzmienie przepisu, gdyż każdy przecinek i średnik ma znaczenie.

Art. 83a. 3. Wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących stację kontroli pojazdów jest dokonywany na wniosek przedsiębiorcy zawierający następujące dane:
2) numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki numer posiada;

przed "oraz" nie ma ";" oznaczającego, iż to co jest po średniku dotyczy całości pkt
Mowa tu jest o Nr NIP, o ile przedsiębiorca taki numer posiada.

Ale ten wątek pociągne dalej w następnych punktach.

W przypadku sił zbrojnych art. 86 Prawka już znamy i dalej:

Dz.U.05.25.211

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI1) ORAZ MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 24 stycznia 2005 r.

w sprawie badań technicznych pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji i innych pojazdów użytkowanych w sposób szczególny

(Dz. U. z dnia 11 lutego 2005 r.)

§ 2. Badania techniczne pojazdów przeprowadza się w obiektach Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej i Państwowej Straży Pożarnej, zwanych dalej "stacjami kontroli pojazdów", na wydzielonych stanowiskach kontrolnych, z zastrzeżeniem § 8.

§ 8. 1. Badania techniczne pojazdów przeprowadza się w stacjach kontroli pojazdów, o których mowa w art. 83 ust. 1 ustawy, jeżeli:
1) jednostka organizacyjna Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji, Agencji Wywiadu, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straży Granicznej lub Państwowej Straży Pożarnej nie posiada stacji kontroli pojazdów upoważnionej do wykonywania badań technicznych pojazdów albo
2) wykonanie badania jest uzasadnione względami służbowymi, organizacyjnymi lub ekonomicznymi.
2. Pojazdy poddaje się badaniom technicznym w stacjach kontroli pojazdów, o których mowa w art. 83 ust. 1 ustawy, po uprzednim zdemontowaniu wyposażenia specjalnego.

§ 9. 1. Współdziałanie kierownika jednostki nadzorującej i starosty dotyczy przeprowadzania badań technicznych pojazdów w stacjach kontroli pojazdów, o których mowa w § 2, posiadających zezwolenie starosty wydane przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1808).
2. W razie stwierdzenia, że stacja kontroli pojazdów, o której mowa w ust. 1, przestała spełniać wymagane warunki lub badania techniczne są przeprowadzane niezgodnie z przepisami, starosta może powiadomić kierownika jednostki nadzorującej o stwierdzonych nieprawidłowościach oraz wydanych decyzjach w tym zakresie.
3. Na wniosek starosty kierownik jednostki nadzorującej może wyznaczyć przedstawiciela tej jednostki do przeprowadzenia wspólnie ze starostą kontroli stacji kontroli pojazdów.

Jak się okazuje dopuszcza się współpracę starosty z resortem w zakresie nadzoru i przeprowadzania badań. Jednak stacja resortowa to nadal JEDNOSTKA ORGANIZACYJNA A nie przedsiębiorca.

Dawniej stacje wojskowe czy policyjne posiadały zezwolenia starosty, jednakże po zmianie prawa o ruchu drogowym stacje te uzyskały upoważnienia odpowiednich ministrów resortowych a nie starostów.

Nie jest możliwe by jednostka organizacyjna badała pojazdy cywlne, gdyż chociażby w dowodzie rejestracyjnym musi wbić pieczęć z kodem rozpoznawczym stacji a takowego resortowa nie posiada (no numer rozpoznawczy diagnosty posiada ale stacji nie).

Jak resort nie ma stacji albo wszyscy wybyli na urlop pojazd sił zbrojnych czy policji może przejść badanie na SKP cywilnej pod warunkiem zdemontowania wyposażenia specjalnego.

A teraz pragnę pociągnąć głębiej stwierdzenie Szanownego Pana Jedynaka, iż jednostki lub zakłady budżetowe są przedsiębiorcami.

Do przytoczonych przeze mnie przepisów dodaje następne:

Dz.U.04.256.2572

USTAWA

z dnia 7 września 1991 r.o systemie oświaty

Art. 14a. 1. Rada gminy ustala sieć prowadzonych przez gminę publicznych przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych.

2. Sieć publicznych przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych powinna być ustalona tak, aby wszystkie dzieci sześcioletnie zamieszkałe na obszarze gminy miały możliwość spełniania obowiązku, o którym mowa w art. 14 ust. 3, a droga dziecka sześcioletniego z domu do najbliższego publicznego przedszkola lub oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej nie przekraczała 3 km.

3. Jeżeli droga dziecka sześcioletniego z domu do najbliższego publicznego przedszkola lub oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej przekracza 3 km, obowiązkiem gminy jest zapewnienie bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu dziecka lub zwrot kosztów przejazdu dziecka i opiekuna środkami komunikacji publicznej, jeżeli dowożenie zapewniają rodzice.

4. Obowiązkiem gminy jest zapewnienie niepełnosprawnym dzieciom sześcioletnim bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do najbliższego przedszkola, oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej lub ośrodka umożliwiającego dzieciom, o których mowa w art. 16 ust. 7, a także dzieciom upośledzonym umysłowo ze sprzężonymi niepełnosprawnościami realizację obowiązku, o którym mowa w art. 14 ust. 3, albo zwrot kosztów przejazdu ucznia i opiekuna środkami komunikacji publicznej, jeżeli dowożenie zapewniają rodzice.

Rozdział 7

Finansowanie szkół i placówek publicznych

Art. 79. 1. (10) Przedszkola, szkoły i placówki publiczne zakładane i prowadzone przez ministrów i jednostki samorządu terytorialnego są jednostkami lub zakładami budżetowymi. Zasady gospodarki finansowej tych szkół, przedszkoli i placówek określają odrębne przepisy, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1c.

Dz.U.05.249.2104 z późn. zm.

USTAWA

z dnia 30 czerwca 2005 r.

o finansach publicznych

Rozdział 3

Formy organizacyjno-prawne jednostek sektora finansów publicznych

Art. 19. Jednostki sektora finansów publicznych mogą być tworzone w formach określonych w niniejszym rozdziale oraz na podstawie odrębnych ustaw jako państwowe lub samorządowe osoby prawne albo jako państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej.

Art. 20. 1. Jednostkami budżetowymi są takie jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z zastrzeżeniem art. 22 ust. 1-3.

2. Jednostka budżetowa działa na podstawie statutu określającego w szczególności jej nazwę, siedzibę i przedmiot działalności, w tym działalności podstawowej.

3. Jednostka budżetowa prowadzi gospodarkę finansową według zasad określonych w ustawie.

4. Podstawą gospodarki finansowej jednostki budżetowej jest plan dochodów i wydatków, zwany dalej "planem finansowym jednostki budżetowej".

Art. 21. 1. Jednostki budżetowe, z zastrzeżeniem odrębnych przepisów, tworzą, łączą, przekształcają w inną formę organizacyjno-prawną i likwidują:

1) ministrowie, kierownicy urzędów centralnych, wojewodowie oraz inne organy działające na podstawie odrębnych przepisów - państwowe jednostki budżetowe;

2) organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego - gminne, powiatowe lub wojewódzkie jednostki budżetowe.

2. Tworząc jednostkę budżetową organ, o którym mowa w ust. 1, nadaje jej statut oraz określa mienie przekazywane tej jednostce w zarząd.

3. Likwidując jednostkę budżetową organ, o którym mowa w ust. 1, określa przeznaczenie mienia znajdującego się w użytkowaniu jednostki; w przypadku państwowej jednostki budżetowej decyzja o przeznaczeniu tego mienia jest podejmowana w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw Skarbu Państwa.

4. Należności i zobowiązania likwidowanej jednostki budżetowej przejmuje organ, który podjął decyzję o likwidacji, z zastrzeżeniem ust. 7.

5. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do łączenia jednostek budżetowych.

6. Przekształcenie jednostki budżetowej w inną formę organizacyjno-prawną wymaga uprzednio jej likwidacji.

7. Należności i zobowiązania jednostki budżetowej likwidowanej w celu przekształcenia w inną formę organizacyjno-prawną może przejąć utworzona jednostka.

Art. 22. 1. Jednostki budżetowe uzyskujące dochody z:

1) opłat za udostępnianie dokumentacji przetargowej;

2) spadków, zapisów i darowizn w postaci pieniężnej na rzecz jednostki budżetowej;

3) odszkodowań i wpłat za utracone lub uszkodzone mienie będące w zarządzie bądź użytkowaniu jednostki budżetowej

- mogą je gromadzić na wydzielonym rachunku dochodów własnych.

2. Państwowe jednostki budżetowe mogą gromadzić na rachunku dochodów własnych dochody uzyskiwane:

1) z działalności wykraczającej poza zakres działalności podstawowej, określonej w statucie, polegającej między innymi na świadczeniu usług, w tym szkoleniowych i informacyjnych;

2) z opłat egzaminacyjnych, za wydawanie świadectw i certyfikatów, jak również za sprawdzanie kwalifikacji;

3) z wpisów i wpłat z tytułu prowadzenia postępowań odwoławczych;

4) ze sprzedaży zapasów mobilizacyjnych;

5) w związku z realizacją zadań i przedsięwzięć we współpracy ze służbami specjalnymi innych państw;

6) za czynności polegające na zapewnieniu bezpieczeństwa imprez masowych;

7) z Narodowego Funduszu Zdrowia za udzielanie świadczeń zdrowotnych z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej i podstawowych świadczeń lekarza dentysty w jednostkach utworzonych przez Ministra Obrony Narodowej, Ministra Sprawiedliwości i ministra właściwego do spraw wewnętrznych;

z opłat za wykonywanie czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. Nr 33, poz. 287 i Nr 91, poz. 877);

9) z opłat, o których mowa w art. 22a ust. 5, art. 68b ust. 6 i art. 77a ust. 9 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329, z późn. zm.1));

10) z wpływów z działalności, o której mowa w art. 1 ust. 4 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 55, poz. 577, z późn. zm.2))

11) z opłat z tytułu zryczałtowanych kosztów rzeczywistych za wykonane czynności konsularne;

12) z wpływów z najmu, dzierżawy lub sprzedaży składników majątkowych placówek zagranicznych w wysokości 75 % tych wpływów;

13) z odsetek z tytułu wkładów i lokat na rachunkach bankowych placówek zagranicznych;

14) z opłat, o których mowa w art. 64 § 1 i § 6, art. 64c § 2 oraz art. 66 § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968, z późn. zm.3)).

3. Jednostki budżetowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2, mogą gromadzić na rachunku dochodów własnych dochody określone w uchwale przez organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego.

4. Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego uchwalając uchwałę, o której mowa w ust. 3, ustala źródła dochodów własnych oraz ich przeznaczenie, a także wskazuje jednostki budżetowe, które utworzą rachunek, o którym mowa w ust. 1. Uchwały mogą także ustalać wysokość wpłaty do budżetu jednostki samorządu terytorialnego nadwyżki środków obrotowych ustalonej na dzień 31 grudnia.

5. Decyzje o utworzeniu rachunku, o którym mowa w ust. 1, podejmują:

1) kierownicy jednostek budżetowych - jeżeli dochody będą pochodziły z tytułów wymienionych w ust. 1;

2) kierownicy państwowych jednostek budżetowych, po uzyskaniu zgody odpowiednio ministra, kierownika urzędu centralnego lub wojewody - jeżeli dochody będą pochodziły z tytułów wymienionych w ust. 2.

6. Dochody własne jednostek budżetowych wraz z odsetkami są przeznaczone na:

1) sfinansowanie wydatków bieżących i inwestycyjnych związanych z uzyskiwaniem przez jednostkę budżetową dochodów z tytułów wymienionych w ust. 1 pkt 1, a przez państwową jednostkę budżetową również z tytułów wymienionych w ust. 2 pkt 1-3, 5-11 i 14;

2) cele wskazane przez darczyńcę;

3) remont lub odtworzenie mienia w przypadku uzyskiwania dochodów z tytułów wymienionych w ust. 1 pkt 3, a przez państwową jednostkę budżetową również z tytułów wymienionych w ust. 2 pkt 4, 12 i 13.

7. Dochody własne wraz z odsetkami nie mogą być przeznaczane na finansowanie wynagrodzeń osobowych, z wyjątkiem dodatkowego wynagrodzenia, o którym mowa w art. 112 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58, z późn. zm.4)) oraz wynagrodzeń określonych dla pracowników urzędów skarbowych na podstawie art. 94 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 49, poz. 483, z późn. zm.5)).

8. Państwowa jednostka budżetowa, która utworzyła rachunek, o którym mowa w ust. 1, odprowadza do budżetu państwa ustaloną na dzień 31 grudnia nadwyżkę dochodów własnych, uzyskanych ze źródeł, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i w ust. 2 pkt 1-3, 8 i 10, przekraczającą 1/6 planowanych na dany rok budżetowy wydatków finansowanych z dochodów własnych.

9. Odrębne ustawy nie mogą określać innych źródeł dochodów własnych, niż wymienione w ust. 1 i 2, i innego ich przeznaczenia niż wymienione w ust. 6 i 7.

Art. 23. 1. Fundusze motywacyjne są środkami finansowymi gromadzonymi przez państwowe jednostki budżetowe na wyodrębnionych rachunkach bankowych, z części dochodów budżetu państwa uzyskanych z tytułu przepadku rzeczy lub korzyści majątkowych pochodzących z ujawnienia przestępstw i wykroczeń przeciwko mieniu oraz przestępstw skarbowych i wykroczeń skarbowych.

2. Fundusze motywacyjne są przeznaczone na nagrody dla pracowników, żołnierzy i funkcjonariuszy, którzy bezpośrednio przyczynili się do uzyskania dochodów budżetu państwa z tytułów, o których mowa w ust. 1.

3. W przypadku gdy więcej niż jedna jednostka budżetowa jest uprawniona do gromadzenia funduszu, o którym mowa w ust. 1, wielkość części dochodów budżetu państwa przeznaczonych na fundusz motywacyjny w sumie nie może być większa niż wielkość określona odrębną ustawą.

4. Fundusze motywacyjne nie są funduszami celowymi w rozumieniu niniejszej ustawy.

Art. 24. 1. Zakładami budżetowymi są takie jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych, które:

1) odpłatnie wykonują wyodrębnione zadania;

2) pokrywają koszty swojej działalności z przychodów własnych, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

2. Do przychodów własnych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie zalicza się dochodów z najmu i dzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze dotyczących składników majątkowych odpowiednio Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego.

3. Podstawą gospodarki finansowej zakładu budżetowego jest roczny plan finansowy obejmujący przychody, w tym dotacje z budżetu, koszty i inne obciążenia, stan środków obrotowych, stan należności i zobowiązań na początek i koniec okresu oraz rozliczenia z budżetem.

4. Zakład budżetowy może otrzymywać z budżetu dotacje przedmiotowe.

5. W zakresie określonym w odrębnych przepisach zakład budżetowy może otrzymywać dotację podmiotową lub dotację celową na dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji.

6. Nowo tworzonemu zakładowi budżetowemu może być przyznana jednorazowa dotacja z budżetu na pierwsze wyposażenie w środki obrotowe.

7. Dotacje dla zakładu budżetowego nie mogą przekroczyć 50 % kosztów jego działalności.

8. Ograniczenie, o którym mowa w ust. 7, nie dotyczy dotacji inwestycyjnych oraz dotacji otrzymywanych w związku z realizacją projektu lub zadania współfinansowanego ze środków pochodzących z funduszy strukturalnych lub Funduszu Spójności Unii Europejskiej.

9. Zakład budżetowy wpłaca do budżetu nadwyżki środków obrotowych, ustalone na koniec okresu rozliczeniowego.

10. W planie finansowym zakładu budżetowego mogą być dokonywane zmiany w ciągu roku w przypadku realizowania wyższych od planowanych przychodów i kosztów, pod warunkiem że nie spowoduje to zmniejszenia wpłat do budżetu ani zwiększenia dotacji z budżetu.

11. Organ, o którym mowa w art. 25 ust. 1, może upoważnić kierownika zakładu budżetowego do dokonywania innych niż określone w ust. 10 zmian w planie finansowym w ciągu roku, pod warunkiem że nie spowoduje to zmniejszenia wpłat do budżetu ani zwiększenia dotacji z budżetu.

Art. 25. 1. Zakłady budżetowe tworzą, łączą, przekształcają w inną formę organizacyjno-prawną i likwidują:

1) ministrowie, kierownicy urzędów centralnych, wojewodowie oraz inne organy działające na podstawie odrębnych przepisów - państwowe zakłady budżetowe;

2) organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego - gminne, powiatowe lub wojewódzkie zakłady budżetowe.

2. Tworząc zakład budżetowy organ, o którym mowa w ust. 1, określa:

1) nazwę i siedzibę;

2) przedmiot działalności;

3) właściwą część budżetu, z którą zakład będzie się rozliczał;

4) źródła przychodów własnych;

5) stan wyposażenia w środki obrotowe oraz składniki majątkowe przekazane w użytkowanie zakładowi.

3. Likwidując zakład budżetowy, organ, o którym mowa w ust. 1, określa przeznaczenie mienia znajdującego się w użytkowaniu zakładu; w przypadku państwowego zakładu budżetowego decyzja o przeznaczeniu tego mienia jest podejmowana w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw Skarbu Państwa.

4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do łączenia zakładów budżetowych.

5. Przekształcenie zakładu budżetowego w inną formę organizacyjno-prawną wymaga uprzednio jego likwidacji.

6. Należności i zobowiązania likwidowanego zakładu budżetowego przejmuje organ, który podjął decyzję o likwidacji, z zastrzeżeniem ust. 7.

7. Należności i zobowiązania zakładu budżetowego likwidowanego w celu przekształcenia w inną formę organizacyjno-prawną przejmuje utworzona jednostka.

Art. 26. 1. Gospodarstwem pomocniczym jednostki budżetowej, zwanym dalej "gospodarstwem pomocniczym", jest wyodrębniona z jednostki budżetowej, pod względem organizacyjnym i finansowym, część jej podstawowej działalności lub działalność uboczna.

2. Gospodarstwo pomocnicze pokrywa koszty swojej działalności z uzyskiwanych przychodów własnych, z zastrzeżeniem ust. 4. Do przychodów własnych nie zalicza się dochodów z najmu i dzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze dotyczących składników majątkowych odpowiednio Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego.

3. Podstawą gospodarki finansowej gospodarstwa pomocniczego jest roczny plan finansowy obejmujący przychody, w tym dotacje z budżetu, koszty i inne obciążenia, rachunek zysków i strat, stan środków obrotowych, stan należności i zobowiązań na początek i koniec okresu oraz rozliczenia z budżetem.

4. Gospodarstwo pomocnicze może otrzymywać z budżetu dotacje przedmiotowe.

5. Nowo utworzonemu gospodarstwu pomocniczemu może być przyznana z budżetu dotacja na pierwsze wyposażenie w środki obrotowe.

6. Sprzedaży usług na rzecz macierzystej jednostki budżetowej gospodarstwo pomocnicze dokonuje według kosztów własnych.

7. Gospodarstwo pomocnicze wpłaca do budżetu połowę osiągniętego zysku.

8. W planie finansowym gospodarstwa pomocniczego mogą być dokonywane zmiany w ciągu roku w przypadku realizowania wyższych od planowanych przychodów i kosztów, pod warunkiem że nie spowoduje to zmniejszenia wpłat do budżetu ani zwiększenia dotacji z budżetu.

9. Kierownik jednostki budżetowej może upoważnić kierownika gospodarstwa pomocniczego do dokonywania innych niż określone w ust. 8 zmian w planie finansowym w ciągu roku, pod warunkiem że nie spowoduje to zmniejszenia wpłat do budżetu ani zwiększenia dotacji z budżetu.

10. Kierownik państwowej jednostki budżetowej jest właściwy do podjęcia decyzji w zakresie inwestycji gospodarstwa pomocniczego tej jednostki.

Art. 27. 1. Gospodarstwo pomocnicze tworzy, przekształca w inną formę organizacyjno-prawną i likwiduje kierownik jednostki budżetowej, po uprzednim uzyskaniu zgody:

1) właściwego ministra, kierownika urzędu centralnego, wojewody - w przypadku gospodarstw pomocniczych państwowych jednostek budżetowych;

2) zarządu jednostki samorządu terytorialnego - w przypadku gospodarstw pomocniczych gminnych, powiatowych i wojewódzkich jednostek budżetowych.

2. Tworząc gospodarstwo pomocnicze kierownik jednostki budżetowej określa nazwę i siedzibę gospodarstwa pomocniczego, nazwę i siedzibę jednostki budżetowej, przedmiot działalności wyodrębnionej z zakresu działalności jednostki budżetowej oraz składniki majątkowe przydzielone gospodarstwu przez jednostkę budżetową.

3. Składniki majątkowe, należności i zobowiązania zlikwidowanego gospodarstwa pomocniczego przejmuje jednostka budżetowa, przy której funkcjonowało gospodarstwo.

4. Przekształcenie gospodarstwa pomocniczego w inną formę organizacyjno-prawną wymaga uprzedniej jego likwidacji.

5. Decyzję o przeznaczeniu składników majątkowych przydzielonych gospodarstwu pomocniczemu, w przypadku jego przekształcenia, podejmuje organ tworzący jednostkę budżetową, przy której funkcjonowało gospodarstwo. W przypadku gospodarstwa pomocniczego państwowej jednostki budżetowej decyzja o przeznaczeniu składników majątkowych jest podejmowana w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw Skarbu Państwa.

No i dowiedzieliśmy się w jakim zakresie mogą być tworzone jednostki bodżetowe, zakłady budżetowe i gospodarstwa pomocnicze. W dodatku ustawa jasno precyzuje skąd może być finansowana taka jednostka. Jest ona zakładana przez Ministra w przypadku np. stacji wojskowych czy gminę/starostwo w przypadku szkół.

Pytanie skoro gmina tworzy jednostki budżetowe jaki jest zakres jej działania?

Dz.U.01.142.1591 z późn. zm.

USTAWA

z dnia 8 marca 1990 r.o samorządzie gminnym.

Rozdział 2

Zakres działania i zadania gminy

Art. 6. 1. Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

2. Jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzyganie w sprawach, o których mowa w ust. 1, należy do gminy.

Art. 7. 1. Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy:

1) ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej,

2) gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego,

3) wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz,

4) lokalnego transportu zbiorowego,

5) ochrony zdrowia,

6) pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów opiekuńczych,

7) gminnego budownictwa mieszkaniowego,

8) edukacji publicznej,

9) (1) kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami,

10) kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych,

11) targowisk i hal targowych,

12) zieleni gminnej i zadrzewień,

13) cmentarzy gminnych,

14) (2) porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego,

15) utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych,

16) polityki prorodzinnej, w tym zapewnienia kobietom w ciąży opieki socjalnej, medycznej i prawnej,

17) wspierania i upowszechniania idei samorządowej,

18) promocji gminy,

19) współpracy z organizacjami pozarządowymi,

20) współpracy ze społecznościami lokalnymi i regionalnymi innych państw.

2. Ustawy określają, które zadania własne gminy mają charakter obowiązkowy.

3. Przekazanie gminie, w drodze ustawy, nowych zadań własnych wymaga zapewnienia koniecznych środków finansowych na ich realizację w postaci zwiększenia dochodów własnych gminy lub subwencji. Przepis art. 8 ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.

Art. 8. 1. Ustawy mogą nakładać na gminę obowiązek wykonywania zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, a także z zakresu organizacji przygotowań i przeprowadzenia wyborów powszechnych oraz referendów.

2. Zadania z zakresu administracji rządowej gmina może wykonywać również na podstawie porozumienia z organami tej administracji.

2a. Gmina może wykonywać zadania z zakresu właściwości powiatu oraz zadania z zakresu właściwości województwa na podstawie porozumień z tymi jednostkami samorządu terytorialnego.

2b. Spory majątkowe wynikłe z porozumień, o których mowa w ust. 2 i 2a oraz w art. 74, rozpatruje sąd powszechny.

3. Gmina otrzymuje środki finansowe w wysokości koniecznej do wykonania zadań, o których mowa w ust. 1, 2 i 2a.

4. Szczegółowe zasady i terminy przekazywania środków finansowych, o których mowa w ust. 3, określają ustawy nakładające na gminy obowiązek wykonywania zadań zleconych lub zawarte porozumienia.

5. W przypadku niedotrzymania terminów, o których mowa w ust. 4, gminie przysługują odsetki w wysokości ustalonej dla zaległości podatkowych.

Art. 8a. (3) Gmina ma obowiązek przejęcia przekazanych przez Wojskową Agencję Mieszkaniową zbędnych tej Agencji nieruchomości gruntowych, budynków i lokali oraz urządzeń infrastruktury.

Art. 9. 1. W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.

2. Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w przypadkach określonych w odrębnej ustawie.

(przypis: MYśLę, żE JEST TO NAJWAżNIEJSZY ARTYKUł.)

3. Formy prowadzenia gospodarki gminnej, w tym wykonywania przez gminę zadań o charakterze użyteczności publicznej, określa odrębna ustawa.

4. Zadaniami użyteczności publicznej, w rozumieniu ustawy, są zadania własne gminy, określone w art. 7 ust. 1, których celem jest bieżące i nieprzerwane zaspokajanie zbiorowych potrzeb ludności w drodze świadczenia usług powszechnie dostępnych.

GMINA DZIAłA W ZAKRESIE EDUKACJI PUBLICZNEJ I INNYCH WYMIENIONYCH A NIE W ZAKRESIE PROWADZENIA STACJI KONTROLI POJAZDóW.

Gmina i jednostki powołane przez nią jak jednostki budżetowe czy zakłady budżetowe może prowadzić działalność gospodarczą TYLKO I WYłąCZNIE W CELU WYKONYWANIA POWYżEJ PRZYTOCZONYCH ZADAń NAłOżONYCH NA GMINę - NIE MA TAM WZMIANKI O STACJI KONTROLI POJAZDóW - WYłąCZNIE W PRZYPADKACH OKREśLONYCH W ODRęBNEJ USTAWIE.

I tak np. gdy dzieci zamieszkują na terenie powyżej 3 km gmina ma obowiązek powołać zakład budżetowy lub taką jednostkę, która zajmie się dowozem dzieci.

Działalność gospodarcza wyłącznie w zakresie zadań gminy a nie w dowolnym zakresie usług.

Ponieważ niektóre typu szkół tworzone są przez starostów więc przytaczam również zadania powiatów:

Dz.U.01.142.1592

USTAWA

z dnia 5 czerwca 1998 r.o samorządzie powiatowym.

Art. 4. 1. Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie:

1) edukacji publicznej,

2) promocji i ochrony zdrowia,

3) pomocy społecznej,

4) polityki prorodzinnej,

5) wspierania osób niepełnosprawnych,

6) transportu zbiorowego i dróg publicznych,

7) (2) kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami,

kultury fizycznej i turystyki,

9) geodezji, kartografii i katastru,

10) gospodarki nieruchomościami,

11) administracji architektoniczno-budowlanej,

12) gospodarki wodnej,

13) ochrony środowiska i przyrody,

14) rolnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego,

15) porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli,

16) (3) ochrony przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania powiatowego magazynu przeciwpowodziowego, przeciwpożarowej i zapobiegania innym nadzwyczajnym zagrożeniom życia i zdrowia ludzi oraz środowiska,

17) przeciwdziałania bezrobociu oraz aktywizacji lokalnego rynku pracy,

18) ochrony praw konsumenta,

19) utrzymania powiatowych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych,

20) obronności,

21) promocji powiatu,

22) współpracy z organizacjami pozarządowymi.

2. Do zadań publicznych powiatu należy również zapewnienie wykonywania określonych w ustawach zadań i kompetencji kierowników powiatowych służb, inspekcji i straży.

3. Ustawy mogą określać inne zadania powiatu.

4. Ustawy mogą określać niektóre sprawy należące do zakresu działania powiatu jako zadania z zakresu administracji rządowej, wykonywane przez powiat.

5. Powiat na uzasadniony wniosek zainteresowanej gminy przekazuje jej zadania z zakresu swojej właściwości na warunkach ustalonych w porozumieniu.

6. Zadania powiatu nie mogą naruszać zakresu działania gmin.

Jak widać w kompetencjach powiatu nie leży prowadzenie stacji kontroli pojazdów i innych w tym zakresie rodzajów działalności gospodarczej.

Pisma i interpretacje Regionalnej Izby Obrachunkowej:

Pismo Ministra Finansów z dnia 9 czerwca 2006 roku (ST1-4834/664/2006)
Wysłany dnia 20 Cze, 2006 - 11:51 przez SlawekD Strona gotowa do druku Wyślij ten artykuł do znajomych

Warszawa, 2006-06-09

MINISTER FINANSÓW

ST1-4834/664/2006

Pani/Panowie
Prezesi Regionalnej Izby
Obrachunkowej
wszyscy

W związku z napływającymi do Ministerstwa Finansów pismami jednostek samorządu terytorialnego w sprawie wątpliwości dotyczących zawierania umów długoterminowych, uprzejmie informuję:
W świetle przepisów ustaw ustrojowych dotyczących samorządu terytorialnego (tj. ustawy o samorządzie gminnym, ustawy o samorządzie powiatowym i ustawy o samorządzie województwa), jednostki samorządu terytorialnego w celu wykonywania zadań mogą tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami.

JEDNOSTKI MOGą BYć TWORZONE RWNIEż ZDANIEM RIO I MF WYłąCZNIE W CELU REALIZACJI ZADAń GMINY LUB POWIATU. DO TYCH ZADAń JAK WYKAZAłEM NIE NALEżY PROWADZENIE STACJI KONTROLI POJAZDóW.

Aby zebrać tak obszerny materiał musiałem również skonsultować się z osobami zajmującymi się szkołami, oraz sposobem finansowania jednostek i zakładów budżetowych. Tym osobom pragnę również podziękować za pomoc.

DLATEGO TEż UWAżAM, Iż STANOWISKO MNINISTERSTWA TRANSPORTU JAKIE ZOSTAłO ZAJęTE PISEMNIE A ZAłąCZONE DO WCZEśNIEJSZYCH POSTóW JEST PISEMEM DALEKO IDąCYM W STRONę POMOCY ZARóWNO NAM URZęDNIKOM JAK I STACJKOM PROWADZONYM PRZEZ SZKOłY I DAJąCYM NADZIEJę, Iż PRAWO O RUCHU DROGOWYM ROZWIążE TEN PROBLEM. nIE MOżNA ZATEM MóWIć żE NIE MA PROBLEMU I JESZCZE PRóBOWAć MęCIć W GłOWACH ZARóWNO SZKOłOM JAK I TERAZ WIDZE STACJOM RESORTOWYM.

DROGI pANIE jERZY_jEDYNAK DYSKUSJA Z pANEM BYłA POUCZAJąCA MYśLę NIE TYLKO DLA MNIE ALE WSZYSTKICH FORUMOWICZóW JEDNAK PROSZę O NIE WPROWADZANIE ZAMIESZANIA W TYM TEMACIE. W przeciwnym przypadku zmuszony będę moderować posty wprowadzające w błąd diagnostów.

Pozdrawiam i liczę na dalszą udaną współpracę na forum.

Tym, którzy dobrneli do końca wypowiedzi gratuluje, jednak z uwagi na wagę poddawanych w wątpliwość przepisu zmuszony byłem przytaczać je czasami w całości by każdy miał je możliwie zrozumiale udostępnione.

No i kto jak kto ale ja staram się stać na straży przytaczania zawsze aktualnych przepisów prawa.

[ Dodano: 30-08-2006, 21:53 ]

OPERATOR DŹWIGU BUDOWLANEGO
na kategorie uprawnień UDT - II D
Celem realizacji programu szkolenia jest omówienie konstrukcji i budowy dźwigu budowlanego. Zapoznanie z podziałem dźwigów i ich charakterystycznymi parametrami. Zapoznanie słuchaczy z najczęściej spotykanymi konstrukcjami dźwigów budowlanych oraz podstawowymi zespołami i elementami składowymi dźwigu. Przygotowanie słuchaczy do egzaminów kwalifikacyjnych przeprowadzanych przez inspektoraty dozoru technicznego, w celu uzyskania uprawnień operatorów dźwigów budowlanych ukończenie kursu umożliwia słuchaczom złożenie egzaminu wewnętrznego przed komisją egzaminacyjną instytucji szkoleniowej (w celu uzyskania świadectwa ukończenia kursu), a następnie egzaminu kwalifikacyjnego inspektoracie dozoru technicznego, w wyniku którego uzyskuje się uprawnienia maszynistów operatorów dźwigów budowlanych Egzamin obejmuje wszystkie przedmioty wyszczególnione w planie nauczania
Zagadnienia
- obsługa dźwignic
- dozór techniczny
- dźwignice
- dźwigi- budowa dźwigów
- bezpieczeństwo i higiena pracy.
- pytania i odpowiedzi dla kandydatów na dźwigowych
- znaki bezpieczeństwa
Wymiar
39 godzin w tym 10 godziny zajęć praktycznych
OPERATOR SUWNICY
na kategorie uprawnień UDT – I, II S
Celem szkolenia jest uzyskanie kwalifikacji zawodowych przez osoby obsługujące suwnice oraz przygotowanie słuchaczy do egzaminu dającego uprawnienia operatora w kategorii II S – suwnic hakowych sterowanych z kabiny oraz wciągników i wciągarek kategorii I W, tj. wciągników i wciągarek oraz podestów ruchomych sterowanych z poziomu roboczego i z kabiny; – uprawnia do obsługi suwnic w kategorii III S, II S i suwnic o specjalnym przeznaczeniu oraz dźwignic linotorowych, a także układnic magazynowych.
Kurs przeznaczony jest dla pracowników zatrudnionych na stanowiskach pracy realizujących operacje transportu pionowego z wykorzystaniem suwnic, układnic magazynowych, wciągników i wciągarek. W programie uwzględniono wymagania kwalifikacyjne kandydatów na maszynistów dźwignic, a w szczególności: znajomością budowy dźwignicy, umiejętnością obsługi, znajomością przepisów dozoru technicznego, znajomością przepisów BHP.

Program kursu przewiduje dwa warianty szkoleniowe:
- Pierwszy wariant przeznaczony jest dla kandydatów na maszynistów
suwnic kategorii I S, tj. o specjalnym przeznaczeniu oraz układnic
magazynowych sterowanych z kabiny (praca na wysokości).
- Drugi wariant przeznaczony jest dla kandydatów na maszynistów
kategorii II S, tj. suwnic hakowych sterowanych z kabiny
(prace na wysokości).
Zagadnienia
- wiadomości ogólne
- budowa suwnic
- zawiesia i pomocniczy sprzęt przeładunkowy
- tory i podtorza
- ochrona przeciwporażeniowa i bhp
- obsługa suwnic
- eksploatacja i konserwacja suwnic,
- wiadomości o dozorze technicznym
- egzamin poddozorowy na uprawnienia UDT
Wymiar
39 godzin zajęć w tym 10 godzin zajęć praktycznych. Miejsce odbywania praktycznej nauki zawodu do ustalenia z organizatorem szkolenia
SPOSÓB ORGANIZACJI SZKOLENIA
W czasie zajęć należy wykorzystywać środki dydaktyczne takie jak: modele, filmy, przezrocza, plansze, schematy itp. Wskazane jest, aby zajęcia praktyczne przeprowadzone były w grupach o liczebności 6 – 10 słuchaczy w wybranym zakładzie eksploatującym dźwignice w procesach transportowych i montażowych.
OPERATOR ŻURAWIA WIEŻOWEGO
na kategorie uprawnień UDT - I Ż
Celem szkolenia zawodowego OPERATOR ŻURAWIA WIEŻOWEGO na kategorie uprawnień UDT - I Ż jest zapoznanie słuchaczy z podstawowymi zasadami budowy żurawi wieżowych i przygotowanie słuchaczy do egzaminów kwalifikacyjnych przeprowadzanych przez inspektoraty dozoru technicznego, w celu uzyskania uprawnień maszynistów żurawi wieżowych, Celem jest podwyższanie i rozszerzanie kwalifikacji zawodowych maszynistów obsługujących żurawie wieżowe, Zakres kursu nie obejmuje żurawi stoczniowych i portowych oraz pływających. Celem nauczania jest zapoznanie słuchacza z prawidłową i bezpieczną obsługą żurawi wieżowych, metodami sprawdzania prawidłowości działania urządzeń zabezpieczających, technologiami stosowanymi w budownictwie mieszkaniowym i przemysłowym . Omówienie przyczyn i skutków typowych uszkodzeń, awarii oraz nieszczęśliwych wypadków związanych z niewłaściwą obsługą, podstawowych zasad właściwej obsługi, przeglądów bieżących i drobnych napraw.
Zagadnienia
- wiadomości ogólne.
- stateczność żurawi
- elementy żurawi.
- stalowe konstrukcje nośne
- mechanizmy
- napęd i sterowanie mechanizmów
- urządzenia bezpieczeństwa
- kabiny sterownicze
- zawiesia i pomocniczy sprzęt przeładunkowy
- torowiska żurawi
- wytwarzanie, montaż i transport żurawi
- zasady eksploatacji żurawi
- obsługa żurawi.
- bezpieczeństwo i higiena pracy.
- dozór techniczny
- egzamin poddozorowy UDT
Wymiar
39 godzin szkolenia w tym 10 godzin zajęć praktycznych
OPERATOR ŻURAWIA SAMOJEZDNEGO
na kategorie uprawnień UDT - II Ż
Celem realizacji szkolenia jest przygotowanie słuchaczy do egzaminów kwalifikacyjnych przeprowadzanych przez inspektoraty dozoru technicznego, w celu uzyskania uprawnień operatorów maszynistów żurawi samojezdnych ukończenie kursu umożliwia słuchaczom złożenie egzaminu wewnętrznego przed komisją egzaminacyjną instytucji szkoleniowej (w celu uzyskania zaświadczenia o ukończeniu kursu), a następnie egzaminu kwalifikacyjnego inspektoracie dozoru technicznego, w wyniku którego uzyskuje się uprawnienia maszynistów operatorów żurawi samojezdnych. Egzamin obejmuje wszystkie przedmioty wyszczególnione w planie nauczania.
Zagadnienia
- Dozór techniczny nad żurawiami
- Zgłoszenie żurawia do rejestracji
- Wiadomości ogólne o żurawiach
- Oznakowanie żurawi
- Grupy natężenia pracy żurawi
- Stateczność żurawia
- Elementy żurawi
- Mechanizmy żurawi
- Usytuowanie żurawia na stanowisku roboczym
- Eksploatacja żurawi
- Zawiesia linowe
- Zawiesić łańcuchowe
- Technologia robót żurawiem
- Zagrożenia pracy żurawia i BHP
- Rodzaje zabezpieczeń żurawi
- Egzamin poddozorowy UDT
Wymiar
39 godzin zajęć w tym 10 godzin zajęć praktycznych

Przekazuję dalszy cykl pytań z egzaminów ustnych. Jak w poprzednim poście zawierają prawdopodobne odpowiedzi. Cykl - Prawo Administracyjne.
1. Pozycja prawna ministrów, „rodzaje” ministrów
Pozycja prawna ministra (kształtowana w pierwszym rzędzie przez Konstytucję, a także przez ustawę o rządzie czy ustawę o działach administracji rządowej) przedstawia się w sposób złożony i zróżnicowany. Sama kategoria ministrów jest przez to niejednolita i obejmuje ministrów o odmiennie ujętym statusie prawnym. To co łączy ministrów to powiązanie ich w mechanizm politycznie pojmowanego rządu i realizowanie funkcji zarządzania.
Minister powołany jest do kierowania określonym działem administracji rządowej (kierujący działami administracji) lub do wypełniania zadań wyznaczonych przez Prezesa Rady Ministrów (ministrowie „z powierzenia” premiera lub ministrowie bez teki).
Minister uczestniczy w ustalaniu polityki państwa, jest obowiązany do inicjowania i opracowywania polityki rządu, przedkładania inicjatyw i projektów aktów na posiedzeniach Rady Ministrów. Minister współdziała z członkami Rady Ministrów, nadzoruje działalność terenowych organów administracji rządowej, współdziała z samorządem terytorialnym, organizacjami społecznymi i przedstawicielami środowisk zawodowych i twórczych, występuje do Prezesa Rady Ministrów o powołanie zespołów międzyresortowych do wykonywania zadań wykraczających poza zakres jego działania, a po zawiadomieniu Prezesa Rady Ministrów powołuje rady i zespoły jako organy pomocnicze w sprawach należących do zakresu jego działania.
Ř Minister Finansów
Ř Minister Infrastruktury
Ř Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Ř Minister Spraw Zagranicznych
Ř Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Ř Minister Edukacji Narodowej i Sportu
Ř Minister Obrony Narodowej
Ř Minister Skarbu Państwa
Ř Minister Środowiska
Ř Minister Sprawiedliwości
Ř Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej
Ř Minister Zdrowia
Ř Minister Kultury
Ř Ministrowie kierujący działami administracji rządowej
Ř Ministrowie bez teki
2. Funkcje wojewody
Wojewoda jako organ administracji ogólnej
Administrację publiczną w województwie wykonują organy administracji rządowej, a mianowicie wojewoda sprawujący władzę administracji ogólnej.
Wojewoda jest:
1) przedstawicielem Rady Ministrów w województwie,
2) zwierzchnikiem zespolonej administracji rządowej,
3) organem nadzoru nad jednostkami samorządu terytorialnego,
4) organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów o postępowaniu administracyjnym, jeżeli ustawy szczególne tak stanowią,
5) reprezentantem Skarbu Państwa, w zakresie i na zasadach określonych w odrębnych
Właściwość miejscowa wojewody obejmuje obszar województwa.
Do kompetencji wojewody należą wszystkie sprawy z zakresu administracji rządowej w województwie, niezastrzeżone na rzecz innych organów tej administracji.
Wojewoda na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie stanowi akty prawa miejscowego obowiązujące na obszarze województwa lub jego części. W zakresie nieuregulowanym w ustawach lub innych przepisach powszechnie obowiązujących wojewoda może wydawać rozporządzenia porządkowe, jeżeli jest to niezbędne do ochrony życia, zdrowia lub mienia oraz do zapewnienia porządku, spokoju i bezpieczeństwa publicznego.
Wojewoda określa zakres kompetencji i zadań wykonywanych przez wice wojewodów.
1) wojewoda jako szef administracji zespolonej
Na stopniu wojewódzkim zwierzchnikiem wojewódzkiej administracji zespolonej jest wojewoda, który wykonuje zadania głównie przy pomocy kierowników zespolonych służb, inspekcji i straży wojewódzkich. Zwierzchnictwo to występuje w dwóch zasadniczych postaciach – zwierzchnictwa osobowego i służbowego. Zwierzchnictwu osobowemu podstawę daje włączenie inspekcji, straży lub służb w strukturę urzędu wojewódzkiego. Jednocześnie całość układu organizacyjnego administracji zespolonej określa statut urzędu wojewódzkiego nadany przez wojewodę, choć uzależniony w treści nierzadko pod postanowień ministerialnych rozporządzeń w sprawach organizacji wojewódzkich inspektoratów.
Wojewoda jako zwierzchnik zespolonej administracji rządowej:
a) kieruje nią i koordynuje jej działalność,
b) zapewnia warunki do skutecznego jej działania,
c) ponosi odpowiedzialność za rezultaty jej działania.
2) wojewoda jako przedstawiciel Rządu w terenie
realizacja polityki rządu oraz generalne zobowiązanie do wykonywania zadań ustalonych przez radę Ministrów i Prezesa RM.
Wojewoda jako przedstawiciel Rady Ministrów odpowiada za wykonywanie polityki rządu na obszarze województwa, a w szczególności:
1) kontroluje wykonywanie przez organy zespolonej administracji rządowej zadań wynikających z ustaw i innych aktów prawnych wydanych na podstawie upoważnień w nich zawartych, ustaleń Rady Ministrów oraz zarządzeń i poleceń Prezesa Rady Ministrów,
2) kontroluje wykonywanie przez organy samorządu terytorialnego i inne samorządy zadań z zakresu administracji rządowej, realizowanych przez nie na podstawie ustawy lub porozumienia z organami administracji rządowej,
3) dostosowuje do miejscowych warunków szczegółowe cele polityki rządu oraz - w zakresie i na zasadach przewidzianych w ustawach - koordynuje i kontroluje wykonanie wynikających stąd zadań,
4 ) zapewnia współdziałanie wszystkich jednostek organizacyjnych administracji rządowej i samorządowej działających na obszarze województwa i kieruje ich działalnością w zakresie zapobiegania zagrożeniu życia, zdrowia lub mienia oraz zagrożeniom środowiska, bezpieczeństwa państwa i utrzymania porządku publicznego, ochrony praw obywatelskich, a także zapobiegania klęskom żywiołowym i innym nadzwyczajnym zagrożeniom oraz zwalczania i usuwania ich skutków na zasadach określonych w ustawach,
5) dokonuje oceny stanu zabezpieczenia przeciwpowodziowego województwa, opracowuje plan operacyjny ochrony przed powodzią oraz ogłasza i odwołuje pogotowie i alarm przeciwpowodziowy,
6) reprezentuje Radę Ministrów na uroczystościach państwowych i w trakcie oficjalnych wizyt składanych w województwie przez przedstawicieli państw obcych,
7) wykonuje i koordynuje zadania w zakresie obronności i bezpieczeństwa państwa, wynikające z odrębnych ustaw,
współdziała z właściwymi organami innych państw oraz międzynarodowych organizacji rządowych i pozarządowych na zasadach określonych przez ministra właściwego do spraw zagranicznych,
9) przedstawia Radzie Ministrów, za pośrednictwem ministra właściwego do spraw administracji publicznej, projekty dokumentów rządowych w sprawach dotyczących województwa,
10) wykonuje inne zadania przewidziane w ustawach oraz ustalone przez Radę Ministrów i Prezesa Rady Ministrów.
Wojewoda może wydawać, w zakresie wykonywania funkcji przedstawiciela Rady Ministrów, polecenia obowiązujące wszystkie organy administracji rządowej, a w sytuacjach nadzwyczajnych, obowiązujące również organy samorządu terytorialnego. O wydanych poleceniach wojewoda niezwłocznie informuje właściwego ministra.
3. Funkcje i zadania Rady Ministrów
Na Radzie Ministrów spoczywa podstawowy ciężar wykonywania i nadawania kierunków władzy wykonawczej. R M jest podstawowym ośrodkiem rządzenia państwem w sensie politycznym, tj. kierowanie jego rozwojem, przesądzanie o wytyczaniu kierunków rozwiązywania spraw publicznych, kształtowania generalnych rozstrzygnięć we wszystkich dziedzinach i sprawowanie ogólnego kierownictwa w odniesieniu do realizacji tych rozstrzygnięć, wytyczonych kierunków działania. R M prowadzi politykę wewnętrzną i zagraniczną RP i podejmuje decyzje we wszystkich sprawach polityki pastwa, których ustawa konstytucyjna lub inna ustawa nie zastrzegły dla innego organu państwowego bądź samorządu.
RM zajmuje wobec całej administracji pozycję nadrzędną i kierowniczą. Spina na szczeblu centralnym cały aparat administracyjny. W związku z tym RM spełnia funkcje kierownicze, nadzorcze i koordynacyjne realizowane bezpośrednio w stosunku do organów naczelnych i innych podległych organów, a za ich pośrednictwem dotyczących wszystkich ogniw administracji publicznej.
4. Ustrój administracji samorządu terytorialnego
Na system podmiotów administracji samorządowej składają się następujące podmioty:
Ř gmina (powstała z mocy prawa wspólnota samorządowa mieszkańców gminy),
Ř powiat (powstała z mocy prawa lokalna wspólnota samorządowa),
Ř województwo (powstała z mocy prawa regionalna wspólnota samorządowa),
Ř sołectwo, dzielnica, osiedle (powstałe na podstawie uchwały rady gminy, po przeprowadzeniu konsultacji z mieszkańcami lub z ich inicjatywy, jednostki pomocnicze nie posiadające osobowości prawnej),
Ř gminne osoby prawne (jednostki organizacyjne utworzone przez gminę w celu wykonywania zadań gminy),
Ř powiatowe jednostki samorządowe (jednostki organizacyjne utworzone przez powiat w celu wykonywania zadań powiatu),
Ř wojewódzkie jednostki samorządowe (jednostki organizacyjne utworzone przez województwo w celu wykonywania zadań województwa),
Ř związek komunalny (powstały na podstawie uchwały dwóch lub więcej rad gmin (powiatów), nabywający osobowość prawną po przeprowadzonym postępowaniu rejestracyjnym, fakultatywny lub obligatoryjny),
Ř stowarzyszenie jednostek samorządu terytorialnego (stowarzyszenie osób prawnych powołane w celu wspierania idei samorządu teryt., posiadające osobowość prawną, tworzone przez zainteresowane jednostki samorządu teryt.,
Ř samorządowe kolegia odwoławcze (powołane na podstawie ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych, państwowe jednostki budżetowe, będące w rozumieniu ustawy (kpa) organami wyższego stopnia w indywidualnych sprawach administracyjnych, załatwianych przez organy jednostek samorządu teryt.,
Ř regionalne izby obrachunkowe (powołane na podstawie ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych, państwowe jednostki budżetowe, sprawujące nadzór i kontrolę gospodarki finansowej jednostek sam. teryt., związków komunalnych oraz innych samorządowych osób prawnych).
5. Administracja publiczna
Administracja publiczna - rozumie się przez to ministrów, centralne organy administracji rządowej, wojewodów, działające w ich lub we własnym imieniu inne terenowe organy administracji rządowej (zespolonej i niezespolonej), organy jednostek samorządu terytorialnego. Pojęcie to obejmuje organy centralne i dualistyczne organy terenowe składające się na rozbudowaną strukturę administracyjną państwa.
Organizacja składająca się z różnorodnych jednostek organizacyjnych, skupionych wokół organów, tj. jednostek organizacyjnych wyposażonych w kompetencje określone w ustawach i tworzących pewien zamknięty układ organizacyjny, mający realizować zadania państwowe lub publiczne, albo jedne i drugie.
Jeżeli administracja składa się:
Ř wyłącznie z państwowych jednostek organizacyjnych – mówimy o administracji państwowej w wąskim znaczeniu
Ř z państwowych jednostek organizacyjnych oraz innych instytucji i organizacji – o administracji w znaczeniu szerokim
Ř wyłącznie z instytucji i organizacji pozapaństwowych, powołanych przez ustawy i wyposażonych przez nie w kompetencje do realizowania zadań publicznych – o administracji publicznej (lub o administracji publicznej w wąskim rozumieniu).
6. Podział terytorialny
Z dniem 1 stycznia 1999 r. wprowadza się zasadniczy trójstopniowy podział terytorialny państwa.
Jednostkami zasadniczego trójstopniowego podziału terytorialnego państwa są: gminy, powiaty i województwa.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzeń, dokonuje zmian granic województw związanych z tworzeniem, łączeniem, dzieleniem lub znoszeniem powiatów po zasięgnięciu opinii organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego, których zmiany dotyczą. Przy dokonywaniu zmian granic województw należy dążyć do poprawienia warunków wykonywania zadań publicznych o charakterze wojewódzkim oraz zachowania regionalnych więzi społecznych, gospodarczych i kulturowych.
7. Różnica: organ administracji a urząd administracji
Od organu administracyjnego urząd odróżnia się tym, że nie posiada własnych kompetencji, lecz wykonuje kompetencje tzw. „cudze” (należące do organu administracyjnego). Urzędem administracyjnym jest urząd wojewódzki (a organem wojewoda) urząd gminy, a także jednostki organizacyjne występujące pod innymi nazwami np. biuro, kancelaria.
8. Urząd centralny, pojęcie, rola
Urzędy centralne stanowią pewną zbiorczą kategorię, obejmującą liczną grupę organów, mających różne nazwy, różnoraką strukturę organizacyjną oraz funkcje i usytuowanie w systemie administracji centralnej (wyznaczane poprzez podległość określonym organom szczebla rządowego). W klasyfikacji organów urzędy centralne uznaje się za organy jednoosobowe, nadając uprawnienia decyzyjne kierownikowi, bądź prezesowi urzędu, sam urząd zaś sprowadzając do funkcji aparatu pracy. Wszystkie urzędy centralne mają wspólną cechę, że posiadają pozycję prawną samodzielnych organów administracji, wyposażonych we własne, prawem przypisane kompetencje. Rola urzędów centralnych polega na trwałym, powtarzalnym spełnianiu funkcji administrowania (na podstawie przepisów prawnych) określonymi dziedzinami spraw. Te dziedziny w znacznej mierze związane są ze sferą administracyjną i funkcjami policyjno-ochronnymi, w dużym stopniu reprezentują też swego rodzaju służby państwowe (np. statystyczna, archiwalna, geologiczna). Działania urzędów centralnych polegają na bieżącym stosowaniu prawa i realizacji wynikających zeń zadań administracyjnych, w tym również polegających na wydawaniu rozstrzygnięć w zakresie problemów ogólnych i orzekaniu w kwestiach konkretnych.
Ř Główny Urząd Geodezji i Kartografii
Ř Główny Urząd Nadzoru Budowlanego
Ř Główny Inspektorat Weterynarii
Ř Wyższy Urząd Górniczy
Ř Urząd Zamówień Publicznych
Ř Komenda Główna Państwowej Straży Pożarnej
Ř Komenda Główna Policji
Ř Komenda Główna Straży Granicznej
Ř Urząd Służby Cywilnej
Ř Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Ř Agencja Wywiadu
Ř Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Ř Polska Akademia Nauk
Ř Rządowe Centrum Studiów Strategicznych
9. Zespolenie administracji
Zespolenie jest pewną zasadą organizacyjną, która znajduje zastosowanie tak w administracji rządowej, jak i samorządowej. Oznacza ona skoncentrowanie całego (lub znacznej części) aparatu administracyjnego w danej jednostce terytorialnej w ramach jednego urzędu i pod jednym zwierzchnikiem. Zasada zespolenia w gminie polega na tym, że wójt (burmistrz, prezydent) kieruje urzędem gminy i jest zwierzchnikiem wszystkich jego pracowników. W samorządzie województwa marszałek województwa kieruje urzędem marszałkowskim i jest zwierzchnikiem jego pracowników.
Gdy chodzi o administrację rządową w województwie, to ustawa przewiduje generalną zasadę zespolenia służb, inspekcji i straży pod zwierzchnictwem wojewody i o ile ustawa nie stanowi inaczej w jednym urzędzie. Przepis ten zakłada, że aparat pracy kierowników służb (inspekcji, straży) powinien być włączony organizacyjnie w skład urzędu wojewódzkiego, z drugiej jednak strony dopuszcza pozostawienie tego aparatu (na podstawie ustaw) jako odrębnych jednostek organizacyjnych. Do służb, inspekcji i straży, znajdujących się w ramach zespolenia na szczeblu wojewódzkim należą m. in.:
Ř Policja
Ř Państwowa Straż Pożarna
Ř Służba Ochrony Zabytków
Ř Inspekcja Handlowa
Ř Inspekcja Sanitarna
Ř Inspekcja Ochrony Środowiska
Ř Inspekcja Budowlana.
Administracja zespolona:
1) Komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej
2) Komendant wojewódzki Policji
3) Kurator oświaty
4) Państwowa Straż Rybacka
5) Wojewódzki inspektor farmaceutyczny
6) Wojewódzki inspektor inspekcji handlowej
7) Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych
Wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego
9) Wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego
10) Wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa
11) Wojewódzki inspektor ochrony środowiska
12) Wojewódzki inspektor transportu drogowego
13) Wojewódzki konserwator zabytków
14) Wojewódzki lekarz weterynarii
10. Samorząd – pojęcie i istota
O samorządzie można mówić w kilku aspektach, np. w aspekcie prawnym. W ujęciu prawnym samorząd stanowi typ decentralizacji i specyficzną formę administracji opartą na zasadzie niezależności hierarchicznej.
Samorząd można określić jako wykonywanie wyodrębnionej części administracji przez związki publiczno-prawne (osoby prawa publicznego) na zasadzie samodzielności i względnej niezależności, tzn. pod ustawowo ustalonym i ograniczonym nadzorem. Uwzględniając kontekst organizacyjny samorząd można określić jako: wydzielony przez ustawę związek osób, do którego przynależność jest z mocy prawa, powołany do realizacji zadań i funkcji administracji publicznej na zasadzie samodzielności i względnej niezależności od państwa (pod ustawowo ustalonym i ograniczonym nadzorem).
Istotą samorządu jest to, że wyodrębnienie korporacji następuje w celu przekazania im wykonywania administracji publicznej.
Rodzaje samorządu:
Ř terytorialny
Ř specjalny (zawodowy, narodowościowy, wyznaniowy).
Zgodnie z treścią art. 16 Konstytucji RP ogół mieszkańców jednostek zasadniczego podziału terytorialnego stanowi z mocy prawa wspólnotę samorządową.
Samorząd terytorialny uczestniczy w sprawowaniu władzy publicznej. Przysługującą mu w ramach ustaw istotną część zadań publicznych samorząd wykonuje w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność
11. Organ a urząd administracji
Organ – wewnętrzna jednostka organizacyjna danego podmiotu prawa (np. gminy), która wyposażona jest w uprawnienie wyrażania woli tego podmiotu. Źródłem tego uprawnienia jest przepis prawa i z reguły przybiera ono postać wykazu zadań i kompetencji danego organu.
Organ państwa – jednostka organizacyjna państwa mająca uprawnienie do wyrażania woli tego państwa.
Organ administracji państwowej (rządowej lub samorządowej) – organ państwa zajmujący się bezpośrednim wykonywaniem funkcji administracyjnej państwa.
Urząd:
1) wyodrębniony zespół kompetencji (praw i obowiązków związanych z określonym organem administracji publicznej), np. urząd ministra, wojewody;
2) szczególna nazwa organu administracyjnego, np. urząd morski;
3) zorganizowany zespół osób przydany danemu organowi administracyjnemu do pomocy w wykonywaniu jego funkcji, np. rektorat, ministerstwo.
Od organu administracyjnego urząd odróżnia się tym, że nie posiada własnych kompetencji, lecz wykonuje kompetencje tzw. „cudze” (należące do organu administracyjnego). Urzędem administracyjnym jest urząd wojewódzki (a organem wojewoda) urząd gminy, a także jednostki organizacyjne występujące pod innymi nazwami np. biuro, kancelaria.
12. Co to jest decyzja administracyjna
Decyzją jest akt administracyjny stanowiący jednostronne ustalenie organu administracji publicznej o wiążących dla jednostki (i organu) konsekwencjach normy prawa administracyjnego.
- jest typowym przykładem aktu administracyjnego zewnętrznego wyczerpująco unormowanym przepisami prawa – zarówno tryb jej wydawania, jak i kryteria prawidłowości i wadliwości oraz skutki prawne jej wadliwości. Podstawa prawną decyzji administracyjnej może być jedynie przepis prawa powszechnie obowiązującego, czyli przepis ustawy (i aktów z nią równorzędnych) oraz przepis aktu wykonawczego, wydanego na podstawie i w granicach wyraźnego upoważnienia zawartego w ustawie. Organ administracji publicznej podejmuje działanie w formie decyzji, gdy załatwia sprawę administracyjna co do istoty w całości albo w części, lub w inny sposób kończy sprawę w danej instancji (art. 104 kpa).
Decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Decyzja, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać ponadto pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi.
Przepisy szczególne mogą określać także inne składniki, które powinna zawierać decyzja.
Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
13. Odwołanie od decyzji administracyjnej (pyt. dodatkowe – czy i do kogo przysługuje odwołanie od decyzji wydanej prze Ministra Finansów, wydanej przez Premiera)
Od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji.
Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba, że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy.
Od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.
14. Decyzja ostateczna-wzruszalność.
Decyzja ostateczna, na mocy, której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony.
Decyzja ostateczna, na mocy, której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony.
15. Elementy decyzji administracyjnej.
Decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji.
Decyzja, w stosunku, do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać ponadto pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi.
Przepisy szczególne mogą określać także inne składniki, które powinna zawierać decyzja.
Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu, których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
16. K.P.A. - co reguluje
Kodeks postępowania administracyjnego normuje postępowanie:
1) przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych,
2) przed innymi organami państwowymi oraz przed innymi podmiotami, gdy są one powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw określonych w pkt 1,
3) w sprawach rozstrzygania sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i organami administracji rządowej oraz między organami i podmiotami, o których mowa w pkt 2, a także między tymi organami a sądami,
4) w sprawach wydawania zaświadczeń.
17. Pojęcie strony w postępowaniu administracyjnym
Stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo, kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Stronami mogą być osoby fizyczne i osoby prawne, a gdy chodzi o państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne i organizacje społeczne - również jednostki nie posiadające osobowości prawnej.
Strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych. Pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub zgłoszone do protokołu.
18. Urzędy centralne i ich rola.
Urzędy centralne stanowią pewną zbiorczą kategorię, obejmującą liczną grupę organów, mających różne nazwy, różnoraką strukturę organizacyjną oraz funkcje i usytuowanie w systemie administracji centralnej (wyznaczane poprzez podległość określonym organom szczebla rządowego). W klasyfikacji organów urzędy centralne uznaje się za organy jednoosobowe, nadając uprawnienia decyzyjne kierownikowi, bądź prezesowi urzędu, sam urząd zaś sprowadzając do funkcji aparatu pracy. Wszystkie urzędy centralne mają wspólną cechę, że posiadają pozycję prawną samodzielnych organów administracji, wyposażonych we własne, prawem przypisane kompetencje. Rola urzędów centralnych polega na trwałym, powtarzalnym spełnianiu funkcji administrowania (na podstawie przepisów prawnych) określonymi dziedzinami spraw. Te dziedziny w znacznej mierze związane są ze sferą administracyjną i funkcjami policyjno-ochronnymi, w dużym stopniu reprezentują też swego rodzaju służby państwowe (np. statystyczna, archiwalna, geologiczna). Działania urzędów centralnych polegają na bieżącym stosowaniu prawa i realizacji wynikających zeń zadań administracyjnych, w tym również polegających na wydawaniu rozstrzygnięć w zakresie problemów ogólnych i orzekaniu w kwestiach konkretnych.
Ř Główny Urząd Geodezji i Kartografii
Ř Główny Urząd Nadzoru Budowlanego
Ř Główny Inspektorat Weterynarii
Ř Wyższy Urząd Górniczy
Ř Urząd Zamówień Publicznych
Ř Komenda Główna Państwowej Straży Pożarnej
Ř Komenda Główna Policji
Ř Komenda Główna Straży Granicznej
Ř Urząd Służby Cywilnej
Ř Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Ř Agencja Wywiadu
Ř Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Ř Polska Akademia Nauk
Rządowe Centrum Studiów Strategicznych
19. Zasada elastyczności w jednostkach samorządu terytorialnego. (odpowiedź z Konstytucji)
Art. 167. (konstytucja)
1. Jednostkom samorządu terytorialnego zapewnia się udział w dochodach publicznych odpowiednio do przypadających im zadań.
2. Dochodami jednostek samorządu terytorialnego są ich dochody własne oraz subwencje ogólne i dotacje celowe z budżetu państwa.
3. Źródła dochodów jednostek samorządu terytorialnego są określone w ustawie.
4. Zmiany w zakresie zadań i kompetencji jednostek samorządu terytorialnego następują wraz z odpowiednimi zmianami w podziale dochodów publicznych.
Art. 168.
Jednostki samorządu terytorialnego mają prawo ustalania wysokości podatków i opłat lokalnych w zakresie określonym w ustawie.
Zasada elastyczności podziału dochodów dopuszcza możliwość oddziaływania na ich zwiększenie, stosownie do rozszerzonych zadań i wydatków (Chojna-Duch). Problemem zasadniczym jest konieczność wypracowania systemowych, obiektywnych form redystrybucji i stałych kryteriów obliczania wielkości przekazywanych środków finansowych, w sposób nie mający charakteru uznaniowego, ograniczenie zaś stanowi brak, w praktyce większości systemów, wystarczających środków w systemie publicznej gospodarki budżetowej na realizacje wszystkich, potrzebnych zadań na poszczególnych szczeblach samorządu terytorialnego.
20. Konstrukcja prawna organu administracyjnego.
I 1) Organy administracji rządowej, na obszarze województwa administrację rządową wykonują:
Ř Wojewoda
Ř Działający pod zwierzchnictwem wojewody kierownicy zespolonych służb, inspekcji i straży wykonujący zadania i kompetencje określonych w ustawach, wykonujący zadania w imieniu wojewody bądź własnym jeśli ustawy tak stanowią
Ř Organy administracji niezespolonej
Ř Organy samorządu terytorialnego, jeżeli wykonanie zadań wynika z ustawy bądź porozumienia
Ř Działający pod zwierzchnictwem starosty kierownicy powiatowych służb, inspekcji i straży
Ř Organy innych samorządów
2) Organy samorządowe
II 1) Organy centralne
Ř Organy naczelne administracji
Ř Urzędy centralne
1) Organy terenowe
Ř Organy administracji zespolonej
Ř Organy administracji niezespolonej
III 1) Organy decydujące
2) Organy doradcze/pomocnicze
IV 1) Organy jednoosobowe
2) Organy kolegialne
V 1) Organy wybieralne
2) Organy obsadzane w drodze nominacji
Organ – wewnętrzna jednostka organizacyjna danego podmiotu prawa (np. gminy), która wyposażona jest w uprawnienie wyrażania woli tego podmiotu. Źródłem tego uprawnienia jest przepis prawa i z reguły przybiera ono postać wykazu zadań i kompetencji danego organu.
Organ państwa – jednostka organizacyjna państwa mająca uprawnienie do wyrażania woli tego państwa.
Organ administracji państwowej (rządowej lub samorządowej) – organ państwa zajmujący się bezpośrednim wykonywaniem funkcji administracyjnej państwa.

21. Służba cywilna.
Stosunek pracy pracownika służby cywilnej nawiązuje się na podstawie umowy o pracę na czas nie określony lub na czas określony, nie dłuższy niż 3 lata. W przypadku umowy na czas określony wcześniejsze rozwiązanie stosunku pracy może być dokonane za dwutygodniowym wypowiedzeniem.
W przypadku osób podejmujących po raz pierwszy pracę w służbie cywilnej umowę o pracę zawiera się na czas określony; w czasie trwania umowy osoby te obowiązane są do odbycia służby przygotowawczej, która trwa 6 miesięcy i kończy się nie później niż po upływie 18 miesięcy od podjęcia przez pracownika pracy w danym urzędzie. Służba przygotowawcza kończy się oceną komisji egzaminacyjnej.
Na podstawie oceny komisji egzaminacyjnej, zawiera się z pracownikiem umowę o pracę na czas nie określony lub umowę o pracę rozwiązuje.
O uzyskanie mianowania w służbie cywilnej może ubiegać się osoba, która:
1) jest pracownikiem służby cywilnej,
2) odbyła służbę przygotowawczą,
3) posiada co najmniej dwuletni staż pracy w służbie cywilnej,
4) posiada tytuł magistra lub równorzędny,
5) zna co najmniej jeden język obcy,
6) jest żołnierzem rezerwy lub nie podlega powszechnemu obowiązkowi obrony.
Szef Służby Cywilnej, w terminie 14 dni od opublikowania ustawy budżetowej, podaje do publicznej wiadomości poprzez ogłoszenie w Biuletynie Służby Cywilnej maksymalną liczbę nowych mianowań w danym roku.
Jeżeli jest to uzasadnione potrzebami urzędu, dyrektor generalny urzędu może w każdym czasie przenieść urzędnika służby cywilnej na inne stanowisko w tym samym urzędzie, uwzględniając jego przygotowanie zawodowe.
Stosunek pracy członka korpusu służby cywilnej tymczasowo aresztowanego ulega z mocy prawa zawieszeniu.
Stosunek pracy urzędnika służby cywilnej wygasa w razie:
1) odmowy złożenia ślubowania,
2) zrzeczenia się obywatelstwa polskiego,
3) prawomocnego orzeczenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby cywilnej,
4) prawomocnego skazania za przestępstwo popełnione umyślnie,
5) prawomocnego orzeczenia utraty praw publicznych lub zakazu wykonywania zawodu urzędnika w służbie cywilnej,
6) upływu 3 miesięcy nieobecności w pracy z powodu tymczasowego aresztowania,
7) odmowy wykonania decyzji w sprawie przeniesienia, lub niepodjęcia pracy w urzędzie, do którego urzędnik został przeniesiony
niepodjęcia wykonywania obowiązków służbowych mimo wezwania
Rozwiązanie stosunku pracy urzędnika służby cywilnej następuje, z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, w razie:
1) dwukrotnej, następującej po sobie, negatywnej oceny,
2) stwierdzenia przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych trwałej niezdolności do pracy uniemożliwiającej wykonywanie obowiązków urzędnika służby cywilnej; w celu zbadania stanu zdrowia urzędnika tego można skierować do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z urzędu lub na jego prośbę,
3) utraty nieposzlakowanej opinii,
4) postępowania karnego toczącego się przez okres dłuższy niż 3 miesiące.
Rozwiązanie stosunku pracy urzędnika służby cywilnej może nastąpić, z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, w razie:
1) osiągnięcia wieku 65 lat, jeżeli okres zatrudnienia umożliwia mu uzyskanie prawa do emerytury,
2) odmowy poddania się badaniu przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,
3) likwidacji urzędu, jeżeli nie jest możliwe przeniesienie,
Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem służby cywilnej bez wypowiedzenia może nastąpić w razie jego nieobecności w pracy z powodu choroby trwającej dłużej niż rok.
Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem służby cywilnej nie może naruszać przepisów dotyczących szczególnej ochrony pracowników w zakresie wypowiedzenia i rozwiązania stosunku pracy.
Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem służby cywilnej może nastąpić także w drodze porozumienia stron lub za trzymiesięcznym wypowiedzeniem na skutek rezygnacji urzędnika służby cywilnej.
W okresie wypowiedzenia członek korpusu służby cywilnej może być zwolniony z pełnienia obowiązków, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia.